Jaroslav Krejčí
Jaroslav Krejčí (ur. 27 czerwca 1892 r. w Křemencu, zm. 18 maja 1956 r. w Pradze) - czechosłowacki prawnik, wykładowca akademicki, wydawca i publicysta, minister sprawiedliwości w okresie przedwojennym i w Protektoracie Czech Moraw, premier rządu Protektoratu podczas II wojny światowej
Biografia [edytuj]
W latach 1911-1915 studiował prawo na uniwersytecie w Pradze. Następnie służył w I wojnie światowej. Po utworzeniu Czechosłowacji był urzędnikiem państwowym w Brnie, a od 1920 r. sekretarzem Sądu Konstytucyjnego. W 1936 r. został mianowany docentem prawa. W latach 1936-1938 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego prezydium Rady Ministerialnej w Radzie Prawniczej. Wstąpił do Czeskiej Partii Narodowo-Socjalistycznej. W 1938 r. został profesorem prawa konstytucyjnego na uniwersytecie w Brnie. Wydawał czasopismo "Moderní stát". Był autorem licznych artykułów z zakresu teorii prawa. W latach 1938-1939 stał na czele Sądu Konstytucyjnego. Jako bliski współpracownik Emila Háchy 1 grudnia 1938 r. mianowano go jednocześnie ministrem sprawiedliwości w rządzie Rudolfa Berana. Funkcję tą pełnił w dwóch kolejnych rządach Protektoratu Czech i Moraw. Krótko był też ministrem leśnictwa i rolnictwa. Od 19 stycznia 1942 r. do 19 stycznia 1945 r. był premierem rządu, zachowując poprzednie stanowisko. Po zakończeniu wojny aresztowano go i skazano na karę 25 lat więzienia. Zmarł w więzieniu.
Prace [edytuj]
- "Moc nařizovací a její meze" (1923)
- "Základní práva občanská a rovnost před zákonem" (1929)
- "Principy soudcovského zkoumání zákonů v právu československém a rávně teoretická studie (1932)
- "Právní jevy v čase" (1937)
