Jaskier kosmaty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Jaskier kosmaty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | jaskrowate |
| Rodzaj | jaskier |
| Gatunek | jaskier kosmaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Ranunculus lanuginosus L. Sp. pl. 1:554. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Jaskier kosmaty (Ranunculus lanuginosus) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w środkowej Europie i na Kaukazie. W Polsce jest gatunkiem pospolitym na całym niżu.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Pusta, szorstko owłosiona, o wysokości 30-70 cm. Jest odstająco owłosiona. Pod ziemią roślina posiada krótkie i włókniste kłącze.
- Liście
- Liście odziomkowe dłoniasto podzielone z jajowatymi, nieregularnie pikowanymi odcinkami. Są odstająco owłosione.
- Kwiaty
- Złocistożółte, 5-krotne, o średnicy 2,5-4 cm. Dno kwiatowe nagie.
- Owoc
- Suche niełupki o długości 4-5 mm, zawierające po jednym nasieniu. Niełupki mają okrągłojajowaty kształt i posiadają ślimakowato zawinięty, czepny dzióbek, który przyczepia się do sierści zwierząt i ubrań ludzi, rozsiewających w ten sposób nasiona.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do lipca. Kwiaty posiadają u nasady pylników przykryte zastawkami miodniki, ale nie wytwarzają one nektaru. Roślina przywabia jednak owady, gdyż wytwarza duże ilości pyłku. Siedlisko: łęgi i wilgotne lasy liściaste i mieszane. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Fagetalia.[2]. Roślina trująca
Zmienność [edytuj]
Tworzy mieszańce z jaskrem ostrym[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
