Jaskier sardyński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Jaskier sardyński | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | jaskrowate |
| Rodzaj | jaskier |
| Gatunek | jaskier sardyński |
| Nazwa systematyczna | |
| Ranunculus sardous Crantz Stirp. austr. fasc. 2:84. 1763 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Jaskier sardyński, j. łagodny, j. blady (Ranunculus sardous) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Rośnie dziki w Azji (na Kaukazie), w Afryce Północnej (Algieria, Maroko, Tunezja) i w niemal całej Europie[2]. W Polsce jest niezbyt częsty[3].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Dorasta do 30 cm wysokości.
- Łodyga
- Wzniesiona, owłosiona, w części nasadowej nieco pogrubiona. Brak rozłogów.
- Liście
- Trójdzielne, o klapowanych odcinkach, w części szczytowej z białymi plamami. Środkowe części liści odziomkowych wyrastają na ogonku
- Kwiaty
- W kolorze jasnożółtym lub złocistożółtym, dochodzące do 3 cm średnicy. Szypułki kwiatów są bruzdkowane, w czasie kwitnienia kielich kwiatów odgięty jest na dół.
- Owoce
- Orzeszek z brodawkami na brzegu.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Kwitnie od maja do września. Siedlisko: występuje na gliniastych, podmokłych glebach, wilgotnych polach; najczęściej jednakże na przydrożach i pastwiskach. Rozmnaża się przez nasiona. Roślina trująca. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Cynosurion i Ass. Lolio-Cynosuretum i Ass. Ranunculo-Myosuretum[4]. Liczba chromosomów 2n = 16[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
