Jaskinia Bielska
| Jaskinia Bielska | |
 Wnętrze Jaskini Bielskiej |
|
| Położenie |  Słowacja, Tatry Bielskiezbocza Kobylego Wierchu |
| Długość | 3829 m |
| Deniwelacja | 168 m |
| Wysokość otworów | 890, 972 m n.p.m. |
| Data odkrycia | 1. XVIII wiek, 2. 1881 |
| Odkrywca | 1. poszukiwacze skarbów, 2. odkrywcy z Białej Spiskiej |
| Ochrona i dostępność |
udostępniona do zwiedzania i oświetlona |
Jaskinia Bielska (słow. Belanská jaskyňa, Belianska jaskyňa, Bielska jaskyňa, niem. Beler Tropfsteinhöhle, węg. Bélai Cseppkőbarlang[1]) – narodowy pomnik przyrody znajdujący się w Tatrach Bielskich (słow. Belianskie Tatry) Słowacji na północnym stoku Kobylego Wierchu (słow. Kobylí vrch) w administracyjnych granicach miasta Wysokie Tatry.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Otwór prowadzący do wnętrza jaskini od dawna znany był okolicznym mieszkańcom. Jednak wejść głębiej odważyli się dopiero w roku 1881 trzej mieszkańcy Białej Spiskiej (słow. Spišská Belá) Juliusz Husz i Joham Britz z synem. W tym samym roku jaskinie udostępniono zwiedzającym. Trwały też dalsze przeszukiwania jaskini, w wyniku czego odkryto wiele jej dodatkowych partii.
W roku 1979 Jaskinia Bielska została uznana za chroniony zabytek przyrody.
[edytuj] Fauna jaskiniowa
W jaskini żyje co najmniej 7 gatunków nietoperzy. Najwięcej jest nocków dużych, rzadziej występują: nocek wąsatek, nocek Brandta i nocek orzęsiony, sporadycznie pojawia się gacek brunatny i mroczek pozłocisty, a nawet podkowiec mały. Z drobnych bezkręgowców najbardziej znany jest skorupiak głębinówka ślepa (Bathynella natans), który żyje w podziemnych jeziorkach. Długość jego białego ciała wynosi od 1 mm do 2 mm. Uważany jest on za relikt trzeciorzędowy.
[edytuj] Warunki klimatyczne
Temperatura powietrza w jaskini, oprócz Korytarza Wejściowego, wynosi od 5 do 6,3 °C, wilgotność względna od 90 do 97%. W wyniku sezonowej wymiany powietrza następuje w zimie ochłodzenie wstępnych korytarzy, wskutek czego w dolnych częściach gromadzi się lód, który utrzymuje się w miesiącach wiosennych. W ciągu całego roku temperatura powietrza waha się tam od –2,2 do +5,1 °C. W celu zwiększenia atrakcyjności jaskiń w połowie lat 30. zamknięto jej dolne części, aby były one stale wypełnione lodem. Spowodowało to jednak wietrzenie mrozowe nacieków oraz skał w górnych częściach jaskini.
[edytuj] Szlaki turystyczne
Czasy przejścia podane na podstawie mapy[2].
– do jaskini prowadzi żółty szlak z Tatrzańskiej Kotliny. Czas przejścia: 35 min w obie strony
Przypisy
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.
[edytuj] Bibliografia
- Jaskinia Belianska. ISBN 80-968371-8-4
- Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło "Bielska Jaskinia". [dostęp 13.05.2008].
- Ranking najdłuższych i najgłębszych jaskiń Słowacji. [dostęp 2008-12-25].
