Jaskinia Kontaktowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaskinia Kontaktowa
Grota przy wejściu do Jaskini Kontaktowej
Grota przy wejściu do Jaskini Kontaktowej
Państwo  Polska
Położenie Gmina Stronie Śląskie
w pobliżu Starej Morawy
Właściciel Skarb Państwa
(Lasy Państwowe)
Długość 119 m
Deniwelacja -23 m m
Wysokość otworów 730 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
180 m
Ekspozycja otworów ku SE
Ochrona
i dostępność
chroniona jako
użytek ekologiczny
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jaskinia Kontaktowa
Jaskinia Kontaktowa
Ziemia 50°16′10,17″N 16°51′48,39″E/50,269492 16,863442

Jaskinia Kontaktowajaskinia położona w zboczu Janowca w Masywie Śnieżnika (Sudety Wschodnie), w okolicy wsi Stara Morawa w Gminie Stronie Śląskie.

Powstanie jaskini[edytuj | edytuj kod]

Powstała na kontakcie soczewy marmuru i łupków łyszczykowych. Utworzyła się dzięki wnikaniu wód powierzchniowych odwadniających stok góry w miejscu kontaktu skały rozpuszczalnej i nierozpuszczalnej. W jaskini występują osady typu zwietrzelinowego, żwiry allochtoniczne i gliniaste na dnie syfonu. Jaskinia nie posiada szaty naciekowej. Na ścianach można znaleźć liczne ślady przepływu wody.

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Jej otwór wejściowy położony jest w nieczynnym, prawdopodobnie XIX-wiecznym kamieniołomie marmuru, po którym pozostała sporej wielkości pieczara, zarośnięty piarg i fragment ziemianki z kamiennymi ścianami. Stare wyrobisko zlokalizowane jest w skalistej ścianie dość głębokiego, ciemnego wąwozu wyciętego w zalesionym zboczu przez okresowo płynący tu potok.

Grota starego wyrobiska po odkrywce marmuru powyżej Jaskini Kontaktowej

Niełatwe do odnalezienia wejście do jaskini jest sztucznie wykonane. Znajduje się ono w dolnej grupie skał wąwozu w złomowisku. Otwór jest skośną szczeliną o wysokości 0,6 m i szerokości 2,8 m prowadzącą do korytarza opadającego pod kątem 40° w kierunku NE. Długość tego korytarza wynosi ok. 9 m. W połowie długości zacieśnia się on do 1,1 m szerokości i 0,3 m wysokości. Dalej korytarz przechodzi w Salę Maramitową mającą przeciętną wysokość 1,7 m, długość 5 m i szerokość dochodzącą do 4,4 m. Jej strop zbudowany jest z łupków, a dno z marmurów wysielonych zwietrzeliną z łupków odpadłych od stropu lub naniesionych korytarzem. W centralnej części sali znajduje się kilka marmitów.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

W okolicy otworu wejściowego nie występuje roślinność zielona. Światło penetruje jaskinię do głębokości ok. 5 m. W jakini stwierdzono występowanie kiełża Nipsogellus zondti i wypławka krynicznego Planavia alpina w syfonie końcowej części jaskini, kilkunastu egzemplarzy nietoperzy oraz sporą ilość pajęczaków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]