Jaskinia lodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wikimedia Commons

Jaskinia lodowajaskinia, w której (w całej jaskini lub przynajmniej jej części) przez cały rok utrzymują się trwałe skupiska lodu lub nacieki lodowe. Z reguły wiąże się to z utrzymywaniem się w jaskini (lub w jej części) przez cały rok temperatur ujemnych lub nieznacznie tylko powyżej zera w ciepłym półroczu.

Jaskinie takie mają zawsze rozwinięcie pionowe, są z reguły jaskiniami ślepymi, a przynajmniej jeden z korytarzy jest ślepy. Nie posiadają aktywnych cieków wodnych, gdyż dopływająca woda o temperaturze zawsze powyżej zera ogrzewa jaskinię. W chłodnym półroczu w wyniku konwekcji swobodnej napływa do jaskini zimne powietrze (o większej od ciepłego gęstości), utrzymując w niej temperaturę poniżej zera w skali Celsjusza. Pozwala to na tworzenie się i utrzymywanie się w jaskini trwałych skupisk lodu z nawiewanego zimą śniegu (dość płytkie jaskinie, również we fliszu), z wody przeciekającej do wnętrza jaskini (pokrywy i nacieki lodowe) lub z wykraplającej się z powietrza pary wodnej.

Przykładem jaskini lodowej jest Dobszyńska Jaskinia Lodowa w Karpatach na południowym skraju Słowackiego Raju na Słowacji, a także system lodowych jaskiń Eisriesenwelt znajdujący się w Austrii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaroszewski Wojciech, Marks Leszek, Radomski Andrzej: Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwa geologiczne, Warszawa 1985, ISBN 83-220-0196-7.