Jauchzet Gott in allen Landen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jauchzet Gott in allen Landen (Chwała Bogu na całej ziemi, BWV 51) − kantata Jana Sebastiana Bacha, przeznaczona na 15. niedzielę po Święcie Trójcy Świętej.

Utwór powstał w Lipsku, przypuszczalnie w 1730 r., a pierwsze wykonanie miało miejsce prawdopodobnie 17 września 1730 r.[1]

Jest jedną z czterech kantat religijnych Bacha napisanych na solowy głos sopranu (pozostałe to Falsche Welt, dir trau ich nicht, BWV 52, Ich habe genug, BWV 82, Ich bin vergnügt mit meinem Glücke, BWV 84 oraz Mein Herze schwimmt im Blut, BWV 199).

Autor tekstu jest nieznany, poza częścią 4 (Sei Lob und Preis mit Ehren), która zawiera tekst Johanna Gramanna z 1549 r.

Partia solowa, szczególnie w części pierwszej, odznacza się wyjątkową skalą trudności. Wirtuozowski charakter utworu sprawia, że próby wykonań przez solistów chórów chłopięcych, liczne w przypadku innych kantat Bacha, należą do rzadkości.

Części kantaty[edytuj | edytuj kod]

  1. Aria Jauchzet Gott in allen Landen!
  2. Recytatyw Wir beten zu dem Tempel an
  3. Aria Höchster, mache deine Güte
  4. Aria Sei Lob und Preis mit Ehren
  5. Aria Alleluja!

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informacja za serwisem Bach-cantatas.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Albert Schweitzer: Jan Sebastian Bach. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987.
  • Ernest Zavarsky: Jan Sebastian Bach. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1973.
  • Serwis internetowy Bach-cantatas.