Javier Sánchez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Javier Sánchez
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Andora
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1968
Pampeluna
Wzrost 178 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 23 (6 czerwca 1994)
Australian Open 3R (1990)
Roland Garros 4R (1990)
Wimbledon 2R (1991, 1992, 1997)
US Open QF (1991, 1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 26
Najwyżej w rankingu 9 (30 kwietnia 1990)
Australian Open QF (1993, 1998)
Roland Garros QF (1989)
Wimbledon 1R (1988, 1991, 1999)
US Open QF (1993, 1996, 1998)

Javier Sánchez Vicario (ur. 1 lutego 1968 w Pampelunie) – hiszpański tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Javier Sánchez pochodzi z rodziny o tradycjach tenisowych. Starszy brat Emilio odnosił sukcesy w singlu, a w grze podwójnej oprócz zwycięstw w turniejach wielkoszlemowych, był liderem rankingu deblowego. Ma również młodszą siostrę, Arantxę, która wygrywała rozgrywki wielkoszlemowe w singlu oraz deblu i była liderką rankingu obu konkurencji.

Jako junior Sánchez wygrał w roku 1986 US Open zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu wygrał pojedynek finałowy 6:2, 6:2 z Argentyńczykiem Franco Davínem, natomiast w deblu pokonał wynikiem 6:4, 1:6, 6:1, wspólnie z Tomásem Carbonellem parę Jeff Tarango-David Wheaton.

Karierę profesjonalną zapoczątkował w 1986 i grał zarówno wśród seniorów oraz juniorów. W singlu wygrał cztery turnieje wchodzące w skład cyklu ATP World Tour, w Buenos Aires (1988), Bolonii (1989 i 1994) oraz Tel Awiwie (1996). Ponadto był uczestnikiem ośmiu finałów, w których został pokonany.

W grze podwójnej wygrał łącznie 26 turniejów rangi ATP World Tour. Pierwszy sukces odniósł w roku 1987 w Madrycie, a ostatni w 1999 roku w Umagu. Był również w 18 finałach rozgrywek deblowych ATP World Tour.

W latach 1987-1989 i 1997-1998 reprezentował Hiszpanię w Pucharze Davisa. Rozegrał dla drużyny przez ten okres 9 meczów - w singlu wygrał 3 pojedynki i 3 przegrał, a deblu przegrał w 4 spotkaniach nie wygrywając żadnego.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 23. miejscu na początku czerwca 1994 roku, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec kwietnia 1990 roku zajmował 9. pozycję. W roku 2000 zakończył karierę tenisową.

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza (4)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 1988 Argentyna Buenos Aires Ceglana Argentyna Guillermo Pérez Roldán 6:2, 7:6
2. 1989 Włochy Bolonia Ceglana Argentyna Franco Davín 6:1, 6:0
3. 1994 Włochy Bolonia Ceglana Hiszpania Alberto Berasategui 7:6(3), 4:6, 6:3
4. 1996 Izrael Tel Awiw-Jafa Ceglana Republika Południowej Afryki Marcos Ondruska 6:4, 7:5

Gra podwójna (26)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1987 Hiszpania Madryt Ceglana Peru Carlos Di Laura Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 3:6, 6:4
2. 1987 Brazylia São Paulo Twarda Izrael Gilad Bloom Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Sergio Casal
6:3, 6:7, 6:4
3. 1988 Włochy Bolonia Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Szwajcaria Rolf Hertzog
Szwajcaria Marc Walder
6:1, 7:6
4. 1988 Argentyna Buenos Aires Ceglana Hiszpania Carlos Costa Argentyna Eduardo Bengoechea
Argentyna José Luis Clerc
6:3, 3:6, 6:3
5. 1989 Niemcy Monachium Ceglana Węgry Balázs Taróczy Australia Peter Doohan
Australia Laurie Warder
7:6, 6:7, 7:6
6. 1989 Niemcy Hamburg Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Niemcy Boris Becker
Niemcy Eric Jelen
6:4, 6:1
7. 1989 Włochy Bolonia Ceglana Hiszpania Sergio Casal Szwecja Tomas Nydahl
Szwecja Jörgen Windahl
6:2, 6:3
8. 1989 Austria Kitzbühel Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
7:5, 7:6
9. 1990 Hiszpania Barcelona Ceglana Ekwador Andrés Gómez Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
7:6, 7:5
10. 1990 Austria Kitzbühel Ceglana Francja Éric Winogradsky Hiszpania Francisco Clavet
Austria Horst Skoff
7:6, 6:2
11. 1990 Grecja Ateny Ceglana Hiszpania Sergio Casal Holandia Tom Kempers
Holandia Richard Krajicek
6:4, 6:3
12. 1991 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier Francja Guy Forget
Francja Henri Leconte
7:6, 3:6, 6:3
13. 1991 Chorwacja Umag Ceglana Izrael Gilad Bloom Stany Zjednoczone Richey Reneberg
Stany Zjednoczone David Wheaton
7:6, 2:6, 6:1
14. 1991 Stany Zjednoczone Schenectady Twarda Australia Todd Woodbridge Ekwador Andrés Gómez
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 7:6, 7:6
15. 1992 Hiszpania Barcelona Ceglana Ekwador Andrés Gómez Czechosłowacja Ivan Lendl
Czechosłowacja Karel Nováček
6:4, 6:4
16. 1994 Francja Nicea Ceglana Australia Mark Woodforde Holandia Hendrik Jan Davids
Republika Południowej Afryki Piet Norval
7:5, 6:3
17. 1994 Grecja Ateny Ceglana Argentyna Luis Lobo Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
5:7, 6:1, 6:4
18. 1995 Szwajcaria Gstaad Ceglana Argentyna Luis Lobo Francja Arnaud Boetsch
Szwajcaria Marc Rosset
6:7, 7:6, 7:6
19. 1995 Chorwacja Umag Ceglana Argentyna Luis Lobo Szwecja David Ekerot
Węgry László Markovits
6:4, 6:0
20. 1996 Hiszpania Barcelona Ceglana Argentyna Luis Lobo Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:1, 6:3
21. 1997 Australia Sydney Ceglana Argentyna Luis Lobo Holandia Paul Haarhuis
Holandia Jan Siemerink
6:4, 6:7, 6:3
22. 1997 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Argentyna Luis Lobo Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:3, 6:3
23. 1997 Niemcy Hamburg Ceglana Argentyna Luis Lobo Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:3, 7:6
24. 1997 Rumunia Bukareszt Ceglana Argentyna Luis Lobo Holandia Hendrik Jan Davids
Argentyna Daniel Orsanic
7:5, 7:5
25. 1998 Stany Zjednoczone Long Island Twarda Hiszpania Julián Alonso Stany Zjednoczone Brandon Coupe
Stany Zjednoczone Dave Randall
6:4, 6:4
26. 1999 Chorwacja Umag Ceglana Argentyna Mariano Puerta Włochy Massimo Bertolini
Włochy Cristian Brandi
3:6, 6:2, 6:3

Finały[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (8)[edytuj | edytuj kod]

  • 1987 Madryt
  • 1989 São Paulo
  • 1991 Umag, Brasília
  • 1992 Nicea
  • 1993 Kitzbühel
  • 1995 Praga, Tel Awiw-Jafa

Gra podwójna (18)[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]