Jaz Coleman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jaz Coleman
Jaz coleman.jpg
Jaz Coleman w czasie tournée z Killing Joke w Australii (2005)
Imię i nazwisko Jeremy Coleman
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1960
Cheltenham, hrabstwo Gloucestershire
Pochodzenie angielskie
Instrument multiinstrumentalista
Gatunek punk, industrial, muzyka poważna, folk
Zawód piosenkarz, kompozytor, muzyk
Zespół
Killing Joke

Jaz Coleman, właśc. Jeremy Coleman (ur. 26 lutego 1960 w Cheltenham) – muzyk, kompozytor, piosenkarz, autor piosenek i producent. Lider post-punkowo-metalowo-industrialnego zespołu Killing Joke.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Coleman urodził się w Cheltenham w Anglii. Jego ojciec był Anglikiem a matka jest Hinduską, oboje byli nauczycielami. W wieku sześciu lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach i na pianinie. Występował także w kilku chórach kościelnych w Anglii. W 1982 roku rozpoczął studia muzyczne w Anglii, studiował kompozycję, po pięciu latach kontynuował naukę w Mińsku i w Lipsku. W 1989 rozpoczął studia z zakresu muzyki arabskiej w Konserwatorium Kairskim. Jak twierdzi, studiował także bankowość w Szwajcarii. Był dwukrotnie żonaty, ma dzieci.

27 września 2010, Jaz Coleman został uroczyście odznaczony francuskim Orderem Sztuki i Literatury (Ordre des Arts et des Lettres) w randze Kawalera, w uznaniu za jego wkład w muzykę współczesną[1].

[edytuj] Killing Joke

Information icon.svg Osobny artykuł: Killing Joke.

W 1979 roku założył razem z perkusistą Paulem Fergusonem zespół Killing Joke. Zwerbowali do zespołu także gitarzystę Geordiego Walkera i basistę Martina Glovera (alias Youth). Pierwszy singel nagrali w październiku 1979 roku, a cały album ukazał się w 1980. Coleman został wokalistą i klawiszowcem zespołu. Grupa szybko stała się pionierem ciężkiego post-punkowego grania, które zainspirowało późniejszy industrial i metal. Na wizerunek grupy nałożyły się kontrowersyjne poglądy społeczne i polityczne Colemana, oraz jego zainteresowanie okultyzmem.

[edytuj] Kariera solowa

Coleman studiował i grał muzykę z różnych obszarów kulturowych. Jego pasją jest m.in. kultura ludowa Czech i kultura maoryska. Jeden z jego projektów związanych z Maorysami to Druga Symfonia na głos maoryski i orkiestrę (ang. Second Symphony for Māori Voice and Orchestra). Był zamieszany w dodanie jednego wersu w języku maoryskim do hymnu Nowej Zelandii, zaśpiewanego przez sopranistkę i aktywistkę (pół Europejkę, pół Maoryskę) Hinewehi Mohi w czasie meczu na Pucharu Świata w rugby w 1999 roku.

Wspólnie z Anne Dudley współtworzył muzykę do albumu składającego się z instrumentalnych aranżacji muzyki bliskowschodniej: Songs From the Victorious City (Piosenki ze zwycięskiego miasta, 1990). Album zadedykowano Kairowi. Współpracował z grupą The Mission przy albumie Masque (1991). Od 1995 roku realizuje albumy z symfoniczną muzyką rockową. Us and Them: Symphonic Pink Floyd (1995) , Kashmir: Symphonic Led Zeppelin (1997) i Who's Serious: The Symphonic Music of The Who (1998) były napisane i wyprodukowane przez Colemana razem z Peterem Scholesem, który dyrygował orkiestrą Filharmonii Londyńskiej. Coleman również, wraz z, wspomnianą wyżej, Hinewehi Mohi, utworzył projekt Oceania, który zaowocował dwoma albumami: Oceania (1999) i Oceania II (2002). Wspólnie z czeską grupą Čechomor nagrał album Proměny (2001) zadedykowany Czechom. Wspólnie z Nigelem Kennedym zajął się aranżacją piosenek zespołu The Doors – w nagraniach uczestniczyła także Praska Orkiestra Symfoniczna a album wydano pod tytułem Riders on the Storm: The Doors Concerto w 2000 roku. Coleman zajął się produkcją muzyczną albumu East Meets East (2003) Nigela Kennedy'ego i grupy Kroke. Pracował także z Nowozelandzką Orkiestrą Symfoniczną, z którą nagrał swoją Symfonię Nr 1 Idavoll, z Filharmonią w Auckland i jako kompozytor-rezydent z Praską Orkiestrą Symfoniczną. Pracował także przy albumach: Halim (1997) Natachy Atlas oraz Harem (2003) Sary Brightman.

Wraz z Laurence'em Gardnerem, jest autorem oratorium Bloodline of the Holy Grail[2][3]. Muzykę skomponował Coleman, natomiast Gardner napisał libretto[3][2]. Dzieło to przedstawiało wesele w Kanie po ślubie Jezusa i Marii Magdaleny[3]. Światowa premiera miała miejsce w Vilar Floral Hall w Royal Opera House, Covent Garden, 9 grudnia 2001 roku[2].

Contemporary Youth Orchestra wykonała na koncercie 8 czerwca 2001 utwory z Riders on the Storm: The Doors Concerto, a 9 czerwca 2002 i 8 czerwca 2007 roku utwory z Kashmir: Symphonic Led Zeppelin[4].

[edytuj] Film

W 2002 roku Coleman, razem z Jaromírem Nohavicą i czeską grupą folkową Čechomor zagrał w wielokrotnie nagradzanym filmie Petra Zelenki Rok diabła (cz. Rok ďábla). Jaz jest także współreżyserem (fabularyzowanego) dokumentu o nim samym i grupie Killing Joke, zatytułowanego The Death And Resurrection Show (Przedstawienie Śmierci i Zmartwychwstania), którego premiera DVD planowana jest na czerwiec 2009 roku. Powstanie filmu zostało zainspirowane Rokiem diabła, a tytuł zapożyczony jest od tytułu piosenki otwierającej album Killing Joke (2003).

[edytuj] Dyskografia

Information icon.svg Osobny artykuł: Killing Joke#Dyskografia.

[edytuj] Nieprawdziwe informacje

Jaz Coleman słynie z opowiadania prasie naciąganych bądź całkowicie zmyślonych historii na temat jego osoby oraz zespołu Killing Joke.

W wywiadzie udzielonym magazynowi Word Magazine (numer październik 2008) Coleman przyznał, że nieprawdą jest, iż w październiku 2006 roku został on kompozytorem-rezydentem w Unii Europejskiej. Nie istnieje nawet takie stanowisko.

Przypisy

  1. Jaz Coleman Knighted + Killing Joke Ticket Discount (ang.). metalhammer.co.uk, 2010-09-28. [dostęp 2010-11-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 Bloodline Of The Holy Grail At The Royal Opera House (ang.). The Official Home Page Of Laurence Gardner. [dostęp 2010-08-18].
  3. 3,0 3,1 3,2 Rozmawiał Piotr Stelmach. Killing Joke: Wyspa skarbów. „Muza: magazyn muzyczny”. Sierpień 2003 (numer 4). S. 36. ISSN 1730-6639 (pol.). 
  4. Contemporary Youth Orchestra Repertoire (ang.). [dostęp 2010-08-18].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach