Jazz nowoorleański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jazz nowoorleański - pierwszy ze stylów jazzowych należących do jazzu tradycyjnego, wykształcony ok. 1910 r. ; oparty na kontrapunkcie instrumentów melodycznych (kornet lub trąbka, klarnet i puzon), stałym powtarzaniu formuły rytmicznej improwizacji zbiorowej na tematy bluesowe i ragtime'owe. Znani muzycy jazzu nowoorleańskiego to: Joe King Oliver, Louis Armstrong, Bunk Johnson, Kid Ory, Johnny Dodds, Baby Dodds, Zutty Singleton i inni.