Jeżyna popielica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeżyna popielica
Illustration Rubus caesius0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj jeżyna
Nazwa systematyczna
Rubus caesius L.
Sp. pl. 1:493. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Owoce
Kwiat

Jeżyna popielica (popielica, j. sinojagodowa) Rubus caesius L.gatunek rośliny z rodziny różowatych. Występuje w strefie klimatu umiarkowanego w Euroazji[2]. W Polsce jest pospolity[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o wysokości 60 do 150 cm.
Łodyga
Pędy płonne (roczne), obłe, proste, cienkie, woskowato oszronione, o prostych kolcach, pokryte gruczołkami na trzoneczkach, zielne (sinawe). Dwuletnie, częściowo zdrewniałe u podstawy, rozgałęziają się, kwitną i owocują.
Liście
3- listkowe o listkach eliptycznych, niekiedy klapowanych, brzegiem piłkowanych, czasami wrębnych lub klapowanych. Przylistki wąskolancetowate.
Kwiaty
Białe, tworzące baldachogrona lub grona. Kielich kutnerowato omszony, o wygiętych działkach, płatki korony podługowate, na szczycie wycięte. Na owocu działki są wyciągnięte do góry.
Owoce
Pestkowiec (jagoda pozorna, jagoda), zrośnięte owocki tworzą nibyowoc, nazywany jeżyną. W przeciwieństwie do maliny pełny, gdyż odpada z częścią rozrośniętego dna kwiatowego. Podobnie jak pędy owoc jest niebieskawo oszroniony (stąd nazwa gatunkowa – popielica od popielatego koloru owoców), kwaśny.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Nanofanerofit. Siedlisko: lasy aluwialne, zwłaszcza łęgi wierzbowe, wierzbowo-topolowe i w zbiorowiskach dla nich zastępczych, zarośla i przydroża, zwłaszcza w miejscach bogatych w związki azotu, na siedliskach świeżych. Kwitnie od maja do września. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny (słabo) dla SCl. Galio-Urticenea, a odmiana var. dunensis dla związku zespołów (All.) Salicion arenariae[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza. Ma podobne własności lecznicze, jak jeżyna fałdowana

  • Surowiec zielarski: Liść – Folium Rubi caesii, "owoc" – Fructus rubi caesii. Liście zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne i witaminę C.
  • Działanie. Liście medycyna ludowa wykorzystuje jako środek ściągający i przeciwbiegunkowy. Suszone owoce wykorzystuje się podobnie jak owoce maliny w stanach podgorączkowych.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z maliną właściwą (R. idaeus L.) oraz z licznymi innymi gatunkami[5].


Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
  3. Jedna z nielicznych jeżyn stosunkowo łatwa do rozpoznania i dlatego popularna. Nazwa jest jednak często nadużywana i podawana w odniesieniu do innych jeżyn z podrodzaju Rubus
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Władysław Szafer: Rośliny polskie. Opisy i klucze do oznaczania wszystkich gatunków roślin naczyniowych rosnących w Polsce bądź dziko, bądź też zdziczałych lub częściej hodowanych. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1986. ISBN 83-01-0587-2.