Jean-Baptiste Bessières

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Baptiste Bessières

Jean Baptiste Bessières (ur. 6 sierpnia 1768 w Prayssac w Lotaryngii, zm. 1 maja 1813 w Weissenfels) – książę Istrii, marszałek Francji.

Bessières pochodził z niezbyt zamożnej rodziny, jego ojciec był chirurgiem w Prayssac (w departamencie Lot). Także sam Béssieres miał pierwotnie zostać chirurgiem, wstąpił jednak w 1790 jako szeregowiec do Gwardii Ludwika XVI a w 1792 służył w legionie w Pirenejach.

W 1794 awansowany na stopień kapitana i wykazawszy się w walce we Włoszech w latach 1796-1797 Bessières zdobył uznanie w oczach Napoleona. W 1798 jako generał brygady współorganizował ekspedycję do Egiptu i walczył w bitwie pod Abukirem (1799), po czym wrócił z Napoleonem do Francji.

Organizował powstanie nowej armii włoskiej. W bitwie pod Marengo, dzięki wzorowo prowadzonemu atakowi kawalerzystów, zmusił Austriaków do odwrotu. W 1802 awansował na generała dywizji i po koronacji Napoleona I w 1804 został mianowany marszałkiem Francji.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Désiré Lacroix, Die Marschälle Napoleons I., Übertragen von Oskar Marschall von Bieberstein; Verlag von Heinrich Schmidt & Carl Günther, 1898.
  • Carl Bleibtreu, Marschälle, Generale, Soldaten Napoleons I., 2. Aufl., Verlag Alfred Schall, Berlin 1911.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]