Jean-Baptiste-Camille Corot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jean-Baptiste Camille Corot)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Baptiste-Camille Corot
Camille Corot-Nadar corrected.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1796
Paryż
Data i miejsce śmierci 22 lutego 1875
Ville-d'Avray
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl realizm
Kobieta w błękicie (1874), Luwr

Jean-Baptiste-Camille Corot (ur. 26 lipca 1796 w Paryżu, zm. 22 lutego 1875 w Ville-d'Avray) – francuski malarz, przedstawiciel kierunku realistycznego. Malował głównie pejzaże, ponadto sceny historyczne i portrety. Wykonał również kilka akwafort.

Jego rodzice byli dobrze sytuowanymi krawcami na dworze Napoleona I, posiadali również salon mody. Ojciec chciał go przygotować do zawodu kupca tekstylnego, lecz zrezygnował z planów i umożliwił synowi karierę artystyczną. Pierwszych profesjonalnych lekcji udzielili Corotowi malarze Achille Etna Michallon i Jean Victor Bertin. W latach 1825–1828 przyszły artysta przebywał we Włoszech, studiował dzieła starych mistrzów, odwiedził Rzym, Neapol i Wenecję. Do Włoch wracał jeszcze dwukrotnie w 1834 i w 1843. Plonem wyjazdu było ponad 200 rysunków i 150 obrazów.

Po powrocie do Francji Carot zamieszkał w Paryżu, jednak stale podróżował po kraju w poszukiwaniu inspiracji dla swoich obrazów. Odwiedzał Prowansję, Burgundię i Bretanię, często wracał do przywiezionych z Włoch szkiców i rysunków. Pierwszą pracę wystawił w paryskim Salonie w 1827, od 1835 wystawiał już regularnie, a od 1848 był członkiem jury. Dwukrotnie wyróżniano go Legią Honorową. Pod koniec życia malarz cieszył się dużym uznaniem, osiągnął też znaczny sukces materialny. Według współczesnych odznaczał się niezwykłą hojnością wspierając ubogich i początkujących artystów. Był przy tym człowiekiem skromnym, apolitycznym i spełnionym. Zmarł w 1875 w wyniku choroby żołądka, został pochowany w Paryżu na cmentarzu Père-Lachaise.

Wśród jego uczniów i malarzy, którzy oficjalnie uznawali się za kontynuatorów jego dziedzictwa artystycznego, byli m.in. Camille Pissarro, Eugène Boudin, Pascal Dagnan-Bouveret i Berthe Morisot.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Poryw wiatru(1865–1870)
  • Koloseum: Widok z ogrodów Farnese(1826)
  • Kobieta z perłą(1858-1868)
  • Wspomnienie z Mortefontaine(1864)
  • Ranek: Taniec nimf(1851)
  • Katedra w Sens(1874)
  • Most Augusta w Narni(1826, olej, papier nałożony na płótno 34 × 48, Luwr)
  • Wóz z sianem(1865–1870, olej na płótnie 32 × 54 cm, Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie)
  • Orfeusz wyprowadzający Eurydykę z podziemi(1861, Museum of Fine Arts, Houston)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefano Zuffi: Wielki słownik malarzy. T. 1. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 103. ISBN 978-83-60688-15-1.
  • Victoria Charles (red.): 1000 arcydzieł malarstwa. Warszawa: Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk – Inwestycje, 2006, s. 338.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]