Jean-Claude Gaudin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Claude Gaudin
Jean Claude Gaudin 1 JD022008.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 października 1939
Marsylia
Mer Marsylii
Przynależność polityczna UMP
Okres urzędowania od 1995
Poprzednik Robert Vigouroux
Odznaczenia
Kawaler Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja) Wielki Oficer Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko) Wielki Oficer Orderu Świętego Karola (Monako) Krzyż Komandorski Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy Oficer Narodowego Orderu Wybrzeża Kości Słoniowej Krzyz Wielki Orderu Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jean-Claude Gaudin (ur. 8 października 1939 w Marsylii) – francuski polityk, mer Marsylii, senator, były minister, kawaler Legii Honorowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia nauczyciel historii i geografii. Przez piętnaście lat pracował w jednym z marsylskich liceów.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach ugrupowań centrowych skupionych wokół Valéry'ego Giscarda d'Estaing. Przystąpił do założonej przez niego Unii na rzecz Demokracji Francuskiej. Od 1978 do 1989 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego, reprezentując departament Delta Rodanu, od 1981 kierował grupą parlamentarną UDF.

W 1965 po raz pierwszy objął stanowisko wybieralne w administracji terytorialnej, kiedy to został radnym Marsylii. W latach 80. był radnym rady generalnej Delty Rodanu, a także burmistrzem różnych dzielnic. Od 1986 do 1998 pełnił funkcję przewodniczącego rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Dwukrotnie bez powodzenia ubiegał się o urząd mera Marsylii, przegrywając w 1983, a następnie w 1989. W tym samym roku wybrano go w skład Senatu.

W 1995 po raz pierwszy został burmistrzem Marsylii. Od tego czasu sprawuje ten urząd, skutecznie ubiegając się o reelekcję. Również w 1995 wszedł w skład drugiego rządu Alaina Juppé jako minister ds. polityki miejskiej i regionalnego planowania. Stanowisko to zajmował przez dwa lata. Od 1998 ponownie zasiada w Senacie jako wiceprzewodniczący wyższej izby parlamentu.

W 2002 odszedł z UDF, przystępując do Unii na rzecz Ruchu Ludowego. Wszedł w skład ścisłych władz tej partii, od 2002 do 2008 był jej wiceprzewodniczącym. W okresach lipiec-listopad 2004 i maj-lipiec 2007 pełnił obowiązki przewodniczącego UMP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]