Jean-Claude Juncker
| Jean-Claude Juncker | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1954 Redange |
| Premier Luksemburga | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijańsko-Społeczna Partia Ludowa |
| Okres urzędowania | od 20 stycznia 1995 |
| Poprzednik | Jacques Santer |
| Odznaczenia | |
Jean-Claude Juncker (ur. 9 grudnia 1954 w Redange) – luksemburski polityk i prawnik, nieprzerwanie od 1995 premier Luksemburga (czterokrotnie), a od 1984 członek luksemburskiego rządu.
Życiorys [edytuj]
Ukończył szkołę średnią Lycée Michel Rodange, następnie studia prawnicze na Uniwersytecie w Strasburgu. Uzyskał uprawnienia zawodowe w ramach krajowego samorządu prawniczego, zajął się jednak działalnością polityczną w ramach Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej (CSV). Był sekretarzem parlamentarnym tego ugrupowania. W 1984 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych. Od tego czasu skutecznie ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach krajowych.
Również od 1984 nieprzerwanie wchodzi w skład kolejnych rządów. W trzech gabinetach Jacques'a Santera pełnił funkcję ministra pracy, a następnie od lipca 1989 do stycznia 1995 ministra finansów i ministra pracy. W 1990 przejął kierownictwo partii chadeckiej, zastępując Jeana Spautza.
20 stycznia 1995 stanął na czele luksemburskiego rządu, kontynuując koalicję z Luksemburską Socjalistyczną Partią Robotniczą (LSAP), której jeden z liderów Jacques Poos pozostał wicepremierem. Jean-Claude Juncker kontynuował jednocześnie pracę jako minister finansów oraz pracy i zatrudnienia. W tym samym roku zrezygnował z przywództwa w CSV (funkcję tę przejęła Erna Hennicot-Schoepges). Po zwycięstwie chadeków w 1999 ponownie stanął na czele gabinetu (przy zachowaniu teki ministra finansów), tym razem współtworzonego przez Partię Demokratyczną (wicepremierem została Lydie Polfer). Doprowadził tym samym do zakończenia współpracy z LSAP trwającej łącznie 15 lat.
W 2004 po słabym wyniku demokratów odnowił koalicję z socjalistami (na stanowisko zastępcy powołał Jeana Asselborna), po raz trzeci obejmując urząd premiera wraz z resortem finansów. W 2005 przed referendum dotyczącym tzw. eurokonstytucji publicznie zadeklarował rezygnację w przypadku jej odrzucenia[1] (ostatecznie za jej przyjęciem opowiedziało się około 57% głosujących).
W wyborach w 2009 partia chrześcijańsko-społeczna odnotowała najlepszy wynik od 45 lat, Jean-Claude Juncker po raz czwarty został premierem, przejmując też ministerstwo skarbu.
Przypisy
- ↑ Luxembourg rebuffs eurosceptics. bbc.co.uk, 3 czerwca 2005.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
- Premierzy Luksemburga
- Luksemburscy ministrowie
- Luksemburscy parlamentarzyści
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Norweskim Orderem Zasługi
- Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia)
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii
- Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Wielcy Oficerowie Legii Honorowej
- Doktorzy honoris causa
- Politycy Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej
- Politycy Wspólnot Europejskich i Unii Europejskiej
- Urodzeni w 1954