Jean-Claude Van Damme

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Claude Van Damme
Jean-Claude Van Damme w 2012 roku.
Jean-Claude Van Damme w 2012 roku.
Imię i nazwisko Jean-Claude Camille François Van Varenberg
Data
i miejsce urodzenia
18 października 1960
Berchem-Sainte-Agathe
Zawód aktor, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek 1. Maria Rodriguez (1980-1984)
2. Cynthia Derderian (1985-1986)
3. Darcy LaPier (1994-1997)
4.Gladys Portugues (1999- obecnie)
Lata aktywności od 1984
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Jean-Claude Van Damme w Wikicytatach
Strona internetowa

Jean Claude Van Damme, właściwie Jean-Claude Camille François Van Varenberg (ur. 18 października 1960 w Berchem-Sainte-Agathe koło Brukseli) – belgijski aktor, scenarzysta, producent i reżyser kina akcji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jedyny syn mającego żydowskie korzenie Eugene'a Van Varenberga i Eliany Van Varenberg; ma siostrę Veronique. Mając jedenaście lat zaczął trenować wschodnie sztuki walki i kulturystykę; jego ojciec zapisał go do szkoły shōtōkan (zdobył czarny pas). W latach 1976-1982 Van Damme stoczył kilkadziesiąt walk karate (głównie w formułach light i semi contact). W 1979 roku był członkiem belgijskiej reprezentacji, która zdobyła w Brukseli drużynowe mistrzostwo Europy EKU w formule semi contact. W okresie tym stoczył też kilkanaście wygranych walk w kick-boxingu w formule full contact.

W wieku szesnastu lat rozpoczął pięcioletnie studia baletowe. Zaproponowano mu wstąpienie do zespołu baletowego. Ofertę jednak odrzucił i w 1981 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Początkowo pracował jako kierowca limuzyny, taksówkarz, instalator dywanów, barman, ochroniarz i doręczyciel pizzy. W międzyczasie uczył się poprawnej wymowy języka angielskiego.

W 1983 pod pseudonimem "Jean-Claude Van Damme" znalazł się na planie thrillera Cujo (1983), jednak ostatecznie zdjęcia z jego udziałem zostały wycięte. Rok później jako "Jean-Claude Vandam" pojawił się w 48-minutowej niezależnej komedii o homoseksualistach Monako na zawsze (Monaco Forever, 1984) jako czarny charakter, gej-karateka, francuskim dramacie Ulica barbarzyńców (Rue barbare, 1984) i komedii muzycznej Breakdance (Breakin, 1984) z udziałem Ice'a-T. Był także koordynatorem kaskaderów w wojennym filmie akcji Zaginiony w akcji (Missing in Action, 1984) z Chuckiem Norrisem.

W 1986 w restauracji w Beverly Hills spotkał izraelskiego reżysera i producenta filmowego Menahema Golana i zademonstrował mu swoje umiejętności wschodnich sztuk walki. W dramacie sensacyjnym Bez odwrotu (No Retreat, No Surrender, 1986) zagrał postać Iwana – nowo kreowanego mistrza karate. Przełomem w jego karierze filmowej stała się rola znakomitego wojownika Franka Duksa, założyciela pierwszej w Stanach Zjednoczonych szkoły ninjutsu, w opartym na prawdziwych zdarzeniach sportowym filmie akcji Krwawy sport (Bloodsport, 1988), za którą jednak zdobył nominację do Złotej Maliny jako najgorszy nowy gwiazdor. W dramacie sensacyjnym Czarny orzeł (Black Eagle, 1988) pojawił się jako czarny charakter – zimny i zdeterminowany agent KGB. Był samotnym wojownikiem walczącym z armią futurystycznych piratów w filmie akcji sci-fi Cyborg (1989). W 1990 spróbował swoich sił jako scenarzysta niezależnego filmu Lwie Serce (Lionheart), gdzie zagrał postać żołnierza legii cudzoziemskiej. Kolejne produkcje z jego udziałem to Uniwersalny żołnierz (Universal Soldier, 1992) gdzie wystąpił u boku Dolpha Lundgrena i Ralfa Moellera, sequel filmu – Uniwersalny żołnierz: Powrót (Universal Soldier: The Return, 1999), melodramat Uciec, ale dokąd? (Nowhere to Run, 1993) z Rosanną Arquette, thriller Nieuchwytny cel (Hard Target, 1993) i thriller sci-fi Strażnik czasu (Timecop, 1994).

W 1996 zadebiutował jako reżyser thrillera przygodowego Quest (The Quest) z udziałem Rogera Moore, Jamesa Remara i Louisa Mandylora. Za ekranowy duet z Dennisem Rodmanem w thrillerze Ryzykanci (Double Team, 1997) otrzymał antynagrodę Złotej Maliny. Podwójna rola brutalnego seryjnego mordercy i jego sklonowanej repliki w thrillerze sensacyjnym sci-fi Replikant (Replicant, 2001) przyniosła mu nominację do nagrody Video Premiere.

13 listopada 2013 w serwisie YouTube zadebiutowała reklama ciężarówek Volvo z Van Dammem w roli głównej pt.: „The Epic Split”, którą w ciągu 5 dni wyświetlono ponad 26 milionów razy[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Marią Rodriguez (od 1980 do 1984), Cynthią Derderian (od 1985 do 1986) i Darcy LaPier (od 1994 do 1997), z którą ma syna Nicholasa (ur. 1995). W 1987 poślubił Gladys Portugues, z którą ma dwoje dzieci – syna Kristophera (ur. 1987) i córkę Biancę (ur. 1990), lecz w 1992 doszło do rozwodu. W 1999 Van Damme i Gladys Portugues ponownie zawarli związek małżeński. Dzieci Van Damme'a są aktorami – występują wraz z nim w filmach akcji.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy