Jean-Dominique Bauby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jean-Dominique Bauby fr: ʒɑ̃ dɔminik bobi, (ur. 23 kwietnia 1952, zm. 9 marca 1997) – francuski dziennikarz, redaktor ELLE (1991-1995).

W 1995 roku doznał udaru mózgu, czego skutniem był całkowity paraliż ciała. Znalazł się w tzw. syndromie zamknięcia (locked-in syndrome). Mógł jedynie niewiele poruszać głową, chrząkać i mrugać lewym okiem (prawe zostało mu zaszyte z powodu wysokiego prawdopodobieństwa zapalenia spojówki). Pozostając w tym stanie napisał książkę Skafander i motyl (fr. Le scaphandre et le papillon). Pomagająca mu kobieta, wysłana z wydawnictwa, z którym podpisał kontrakt (jeszcze przed chorobą), recytowała specjalnie ułożony alfabet (litery są w nim w kolejności najczęściej używanych w słowach do tych najrzadziej używanych), a on mrugał okiem, kiedy wypowiedziała żądaną literę, po czym rozpoczynała alfabet od nowa. W ten sposób, litera po literze, stworzył całą książkę; zmarł 10 dni po jej ukazaniu. Według filmu zrealizowanego na podstawie książki do ostatniej chwili towarzyszyła mu "matka jego dzieci", nie zważając na fakt, iż kochał on inną kobietę, co w rzeczywistości jest nieprawdą[1] – towarzyszyła mu właśnie ta inna kobieta, a film przedstawia pod tym względem nieprawdziwą historię ze względu na wpływ matki dzieci Bauby'ego na produkcję filmu.

Książkę sprzedano we Francji w nakładzie około 400 tysięcy egzemplarzy, została przełożona na ponad 23 języki. W Polsce wydało ją w 1997 roku wydawnictwo Słowo/obraz terytoria. Na jej podstawie powstał film w reżyserii Juliana Schnabela pod tytułem (Motyl i skafander).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]