Jean-François Larios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-François Larios
Imię i nazwisko Jean-François Larios
Data i miejsce
urodzenia
27 sierpnia 1956
Sidi Bu-l-Abbas, Algieria
Pozycja pomocnik
Wzrost 187 cm
Masa ciała 81 kg
Kariera juniorska
Bourbaki de Pau
Jeanne d'Arc du Béarn
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1973-1982
1977-1978
1983
1983-1984
1984
1984-1985
1985-1986
1986-1987
1988
AS Saint-Étienne
SC Bastia (wyp.)
Atlético Madryt
Montreal Manic
Neuchâtel Xamax
Olympique Lyon
RC Strasbourg
OGC Nice
Montpellier HSC
167 (36)
34 (5)
0 (0)
6 (1)
13 (5)
27 (1)
19 (0)
19 (3)
11 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1978-1982  Francja 17 (5)

Jean-François Larios (ur. 27 sierpnia 1956 w Sidi Bu-l-Abbas) – były piłkarz francuski grający na pozycji pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 187 cm wzrostu, ważył 81 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Larios urodził się w Algierii, ale karierę piłkarską rozpoczął we Francji. Początkowo trenował w amatorskich klubach Bourbaki de Pau i Jeanne d'Arc du Béarn. W 1973 roku został piłkarzem AS Saint-Étienne i sezonie 1974/1975 zadebiutował w jego barwach w Ligue 1. W pierwszych trzech sezonach był rezerwowym, ale wywalczył dwa tytuły mistrza kraju w 1975 i 1976 roku oraz dwa Puchary Francji w latach 1975 i 1977. Nie mając miejsca w składzie Lyonu został latem 1977 na rok wypożyczony do Bastii. Po powrocie z Korsyki stał się już podstawowym zawodnikiem AS Saint-Étienne. W 1981 roku po raz trzeci w karierze został z tym klubem mistrzem Francji.

Na początku 1983 roku Larios został piłkarzem hiszpańskiego Atlético Madryt, jednak od stycznia do czerwca nie rozegrał żadnego spotkania w Primera División. Latem wyjechał do Stanów Zjednoczonych i występował w klubie ligi NASL, Monteralu Manic. Na początku 1984 roku na pół sezonu przeszedł do Neuchâtel Xamax.

Latem 1984 Larios wrócił do Francji i podpisał kontrakt z Olympique Lyon. Przez rok grał z nim w drugiej lidze francuskiej, po czym odszedł do RC Strasbourg. Jednak na koniec sezonu 1985/1986 spadł z nim do drugiej ligi. W sezonie 1986/1987 grał w OGC Nice, a karierę piłkarską zakończył w 1988 roku jako piłkarz Montpellier HSC.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1974/75 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 1 0
1975/76 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 5 2
1976/77 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 10 1
1977/78 SC Bastia Francja  Ligue 1 34 5
1978/79 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 35 10
1979/80 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 37 3
1980/81 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 31 5
1981/82 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 37 13
1982/83 AS Saint-Étienne Francja  Ligue 1 11 2
1982/83 Atlético Madryt Hiszpania  Primera División 0 0
1983 Montreal Manic Stany Zjednoczone  NASL 6 1
1983/84 Neuchâtel Xamax Szwajcaria  Nationalliga A 13 5
1984/85 Olympique Lyon Francja  Ligue 2 27 1
1985/86 RC Strasbourg Francja  Ligue 1 19 0
1986/87 OGC Nice Francja  Ligue 1 19 3
1987/88 Montpellier HSC Francja  Ligue 1 11 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji Larios zadebiutował 7 października 1978 roku w wygranym 3:1 spotkaniu eliminacji do Euro 80 z Luksemburgiem. W 1982 roku został powołany przez selekcjonera Michela Hidalgo na Mistrzostwa Świata w Hiszpanii. Był tam rezerwowym zawodnikiem i rozegrał dwa mecze: z Anglią (1:3) i o 3. miejsce z Polską (2:3), który był jego ostatnim w kadrze narodowej. Łącznie rozegrał w niej 17 spotkań i strzelił 5 goli. Podczas Mundialu w 1982 roku opuścił obóz Francji z powodu domniemanego romansu z żoną Michela Platiniego[1].

Przypisy

  1. The top 10 World Cup bust-ups (ang.). Times Online. [dostęp 25 września 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]