Jean-François de La Harpe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-François de La Harpe

Jean-François de La Harpe (ur. 20 listopada 1739, zm. 11 lutego 1803) – francuski dramaturg, dziennikarz i krytyk literacki.

Jego ojciec (który podpisywał się Delharpe) pochodził ze starej szlacheckiej rodziny z Vaud. Osierocił syna, gdy ten miał 9 lat.

Od roku 1768 Jean-François de La Harpe przez dwadzieścia lat kierował redakcją Mercure de France. Od 1782 roku pomagał mu Jacques Mallet du Pan. Jako dramaturg wystawił wiele sztuk: Les Barmecides (1778), Philoctete, Jeanne de Naples (1781), Les Brames (1783), Coriolan (1784), Virginie (1786).

Od 1776 roku należał do Akademii Francuskiej (fotel 21).

W 1789 poparł rewolucję, jednak gdy jako jeden z "podejrzanych" został zamknięty w więzieniu zmienił poglądy. Po wyjściu z więzienia, atakował wychowanków Voltaire'a, Encyklopedystów i innych filozofów. Ostentacyjnie chodził do Kościoła.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Émile Faguet, Histoire de la poésie française, tom IX, Paris, 1935
  • Gabriel Peignot, Recherches historiques, bibliographiques et littéraires sur La Harpe, 1820
  • Christopher Todd, Voltaire's disciple : Jean-François de La Harpe, Londres, 1972
  • Jacques Truchet, Théâtre du XVIIIe, Paris, Gallimard, bibl. de la Pléiade, 1974, vol. II, p. 1488-1492