Jean-François de Troy
 |
Ten artykuł od 2009-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
,_by_Jean-Fran%C3%A7ois_de_Troy.jpg)
Jean-François de Troy (ur. 27 stycznia 1679 w Paryżu, zm. 26 stycznia 1752 w Rzymie) – francuski malarz rokokowy i twórca tapiserii.
Był synem francuskiego malarza portrecisty François de Troy (1645-1730). W latach 1699-1706 studiował w Rzymie, a następnie przebywał w północnych miastach włoskich.
Początkowo jego twórczość koncentrowała się na dużych kompozycjach historycznych m.in. Czas odsłonięcia prawdy (1733; obecnie w National Gallery w Londynie. Większość jego dzieł skupiała się jednak na przedstawianiu scen z życia wyższych sfer.
W latach 1724 i 1737 otrzymał zlecenie na wykonanie gobelinów dla Wersalu i pałacu w Fontainebleau. Siedem tapiserii przedstawiały Histoire d'Esther oraz Histoire de Jason.
W 1738 został mianowany dyrektorem Francuskiej Akademii w Rzymie, gdzie spędził resztę swego życia.
Wybrane prace [edytuj]
- A Hunting Meal (1737, Luwr, Paryż),
- Luncheon with Oysters (1735),
- The Declaration of Love (1735).
