Jean-Jacques Goldman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Jacques Goldman
Jean-Jacques Goldman - may 2002.jpg
Jean-Jacques Goldman - koncert w 2002 roku
Imię i nazwisko Jean-Jacques Goldman
Data i miejsce urodzenia 11 października 1951
Paryż we Francji
Instrument skrzypce, gitara, fortepian
Zawód wokalista, multiinstrumentalista, autor tekstów
Aktywność od 1975
Zespół
Taï Phong
Strona internetowa

Jean-Jacques Goldmanfrancuski wokalista, kompozytor, autor tekstów piosenek, multiinstrumentalista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 11 października 1951 w Paryżu. Jego ojciec pochodził z Polski, matka była Niemką[1][2]. Miał dwóch braci - Pierre (lewicowy intelektualista, zamordowany w Paryżu w 1979 roku) oraz Roberta (kompozytor i autor tekstów, znany również jako J. Kapler)[2].

Był dwukrotnie żonaty: w latach 1975-1997 z psycholog Catherine (mają trójkę dzieci - Caroline, Michaela i Ninę), a od 2001 roku z matematyczką Nathalie (jest matką jego trzech córek: Mai, Kimi i Rose)[3].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Od najmłodszych Jean-Jacques uczył się gry na wielu instrumentach m.in. na skrzypcach, fortepianie czy gitarze.

Gdy ukończył 17 lat uległ fascynacji muzyką popularną, a zwłaszcza twórczością Arethy Franklin[1] i zaczął próbować swych sił w przemyśle muzycznym, występując m.in. w grupie Red Mountain Gospellers[2]. Coraz bardziej interesował się muzyką dlatego odpowiedział na ogłoszenie dwóch wietnamskich braci - Khanh Maïa i Taï Sinha i wstąpił do grupy Taï Phong (Wietnamski Wicher)[1]. W roku 1975 wydali swój pierwszy album. Przygoda z zespołem trwała 4 lata, podczas których nagrano trzy albumy[3].

W 1981 producent Marc Lumbroso[4] z wytwórni Epic Records pomógł Goldmanowi rozpocząć solową karierę[5], która zaczęła się bardzo prężnie rozwijać. Największym osiągniciem Goldmana z tego okresu był album Minoritaire z 1982 roku, który zapewnił mu miejsce w gronie klasyków francuskiego popu[4].

W 1990 roku zawiesił karierę solową i wspólnie z Michaelem Jonesem i Carole Fredericks założył trio Fredericks Goldman Jones[2][5][3]. Występowali razem do 1996 roku. Po tym okresie Jean-Jacques powrócił do kariery solowej[3].

W latach 90. poświęcił się bardziej tworzeniu tekstów dla innych wykonawców[3]. Jego utwory śpiewali m.in. Celine Dion, Garou, Marc Lavoine , Gérald de Palmas , Joe Cocker, Diane Warren, Patrick Fiori, Johnny Hallyday czy Patricia Kaas[5][6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Z Taï Phong[7]
    • 1975 - Taï Phong
    • 1976 - Windows
    • 1979 - Last Flight
  • Z Fredericks Goldman Jones[7]
    • 1990 - Fredericks Goldman Jones
    • 1992 - Sur Scène
    • 1993 - Rouge
    • 1995 - Du New Morning au Zénith
  • albumy solowe[7][8]
    • 1981 - Démodé
    • 1982 - Minoritaire
    • 1983 - Jean-Jacques Goldman
    • 1984 - Positif
    • 1985 - Non homologué
    • 1986 - En Public Live
    • 1987 - Entre gris clair et gris foncé
    • 1989 - Traces Live
    • 1997 - En Passant
    • 1999 - Tournée Live
    • 2001 - Chansons pour les pieds
    • 2003 - Un Tour Ensemble Live

Przypisy