Jean-Julien Rojer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Julien Rojer
Jean-Julien Rojer
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Miami
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1981
Curaçao
Wzrost 185 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 218 (15 sierpnia 2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 17
Najwyżej w rankingu 6 (13 maja 2013)
Australian Open SF (2011)
Roland Garros SF (2012)
Wimbledon 3R (2012–2014)
US Open SF (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jean-Julien Rojer (ur. 25 sierpnia 1981 w Curaçao) – tenisista grający w barwach Holandii, do roku 2010 reprezentujący Antyle Holenderskie, a w latach 2010–2012 grający dla Curaçao[1], mistrz French Open w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową Rojer rozpoczął w roku 2002, skupiając swoje umiejętności na grze podwójnej. W rozgrywkach rangi ATP World Tour wygrał 17 turniejów. Ponadto Rojer był uczestnikiem 12 innych deblowych finałów.

W czerwcu 2014 roku Rojer został zwycięzcą Rolanda Garrosa w grze mieszanej, w parze z Anną-Leną Grönefeld.

W latach 1998–2007 reprezentował Antyle w Pucharze Davisa. Przez ten okres rozegrał dla zespołu 49 meczów. W singlu wygrał 28 pojedynków, natomiast w deblu 12 meczów. Od 2012 roku reprezentuje Holandię. Do lutego 2014 rozegrał w jej barwach 6 pojedynków deblowych, z czego wygrał 5.

W 2012 roku Rojer zagrał w parze z Robinem Haasem na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Para holenderska odpadła z rywalizacji w 1 rundzie pokonana przez Leandera Paesa i Vishnu Vardhana.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 6. miejscu w maju 2013 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 czerwca 2014 French Open, Paryż Ceglana Niemcy Anna-Lena Grönefeld Niemcy Julia Görges
Serbia Nenad Zimonjić
4:6, 6:2, 10–7

Gra podwójna (17–12)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 lipca 2008 Båstad Ceglana Szwecja Johan Brunström Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robin Söderling
2:6, 2:6
Finalista 2. 10 maja 2009 Belgrad Ceglana Szwecja Johan Brunström Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
2:6, 6:7(3)
Finalista 3. 10 maja 2009 's-Hertogenbosch Trawiasta Szwecja Johan Brunström Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
Belgia Dick Norman
6:7(3), 7:6(8), 5–10
Finalista 4. 2 sierpnia 2009 Umag Ceglana Szwecja Johan Brunström Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 4:6
Finalista 5. 27 września 2009 Bukareszt Ceglana Szwecja Johan Brunström Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
2:6, 4:6
Finalista 6. 1 sierpnia 2010 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(6), 2:6, 7–10
Zwycięzca 1. 10 października 2010 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Włochy Andreas Seppi
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 24 października 2010 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen
6:4, 7:6(4)
Finalista 7. 20 lutego 2011 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
2:6, 7:6(6), 3–10
Zwycięzca 3. 1 maja 2011 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Eric Butorac Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
Zwycięzca 4. 21 maja 2011 Nicea Ceglana Stany Zjednoczone Eric Butorac Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone David Marrero
6:3, 6:4
Zwycięzca 5. 2 października 2011 Kuala Lumpur Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek
6:1, 6:3
Finalista 8. 6 listopada 2011 Walencja Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:7(9)
Zwycięzca 6. 6 maja 2012 Estoril Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Austria Julian Knowle
Hiszpania David Marrero
7:5, 7:5
Zwycięzca 7. 17 czerwca 2012 Halle Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:3, 6:4
Finalista 9. 4 listopada 2012 Paryż Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Indie Mahesh Bhupathi
Indie Rohan Bopanna
6:7(6), 3:6
Finalista 10. 24 lutego 2013 Marsylia Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Indie Rohan Bopanna
Wielka Brytania Colin Fleming
4:6, 6:7(3)
Zwycięzca 8. 31 marca 2013 Miami Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:4, 6:1
Finalista 11. 5 maja 2013 Oeiras Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
3:6, 6:4, 7–10
Zwycięzca 9. 20 października 2013 Sztokholm Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robert Lindstedt
6:2, 6:2
Zwycięzca 10. 9 lutego 2014 Zagrzeb Twarda (hala) Rumunia Horia Tecău Niemcy Philipp Marx
Słowacja Michal Mertiňák
3:6, 6:4, 10–2
Finalista 12. 16 lutego 2014 Rotterdam Twarda (hala) Rumunia Horia Tecău Francja Michaël Llodra
Francja Nicolas Mahut
2:6, 6:7(4)
Zwycięzca 11. 13 kwietnia 2014 Casablanca Ceglana Rumunia Horia Tecău Polska Tomasz Bednarek
Czechy Lukáš Dlouhý
6:2, 6:2
Zwycięzca 12. 27 kwietnia 2014 Bukareszt Ceglana Rumunia Horia Tecău Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:4, 6:4
Zwycięzca 13. 21 czerwca 2014 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Rumunia Horia Tecău Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:3, 7:6(3)
Zwycięzca 14. 3 sierpnia 2014 Waszyngton Twarda Rumunia Horia Tecău Australia Sam Groth
Indie Leander Paes
7:5, 6:4
Zwycięzca 15. 28 września 2014 Shenzhen Twarda Rumunia Horia Tecău Australia Sam Groth
Australia Chris Guccione
6:4, 7:6(4)
Zwycięzca 16. 5 października 2014 Pekin Twarda Rumunia Horia Tecău Francja Julien Benneteau
Kanada Vasek Pospisil
6:7(6), 7:5, 10–5
Zwycięzca 17. 26 października 2014 Walencja Twarda (hala) Rumunia Horia Tecău Republika Południowej Afryki Kevin Anderson
Francja Jérémy Chardy
6:4, 6:2

Przypisy

  1. J. Balk: Rojer relaxt naar dubbelzege (niderl.). SPITS, 2012-02-12. [dostęp 2012-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]