Jean-Julien Rojer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Julien Rojer
Jean-Julien Rojer
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Curaçao
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1981
Curaçao
Wzrost 186 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 218 (15 sierpnia 2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 6 (13 maja 2013)
Australian Open SF (2011)
Roland Garros SF (2012)
Wimbledon 3R (2012, 2013)
US Open SF (2012)

Jean-Julien Rojer (ur. 25 sierpnia 1981 w Curaçao) – tenisista grający w barwach Holandii, do roku 2010 reprezentujący Antyle Holenderskie, a w latach 2010–2012 grający dla Curaçao[1], specjalista w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową Rojer rozpoczął w roku 2002, skupiając swoje umiejętności na grze podwójnej. W rozgrywkach rangi ATP World Tour wygrał dziesięć turniejów. Ponadto Rojer był uczestnikiem dwunastu innych deblowych finałów.

W latach 1998–2007 reprezentował Antyle w Pucharze Davisa. Przez ten okres rozegrał dla zespołu 49 meczów. W singlu wygrał 28 pojedynków, natomiast w deblu 12 meczów.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 6. miejscu w maju 2013 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250
Zwycięzca (10)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Japonia Tokio Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Włochy Andreas Seppi
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
2. 2010 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen
6:4, 7:6(4)
3. 2011 Portugalia Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Eric Butorac Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
4. 2011 Francja Nicea Ceglana Stany Zjednoczone Eric Butorac Meksyk Santiago González
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
5. 2011 Malezja Kuala Lumpur Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek
6:1, 6:3
6. 2012 Portugalia Estoril Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Austria Julian Knowle
Hiszpania David Marrero
7:5, 7:5
7. 2012 Niemcy Halle Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:3, 6:4
8. 2013 Stany Zjednoczone Miami Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:4, 6:1
9. 2013 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robert Lindstedt
6:2, 6:2
10. 2014 Chorwacja Zagrzeb Twarda (hala) Rumunia Horia Tecău Niemcy Philipp Marx
Słowacja Michal Mertiňák
3:6, 6:4, 10-2
Finalista (12)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2008 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Johan Brunström Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robin Söderling
2:6, 2:6
2. 2009 Serbia Belgrad Ceglana Szwecja Johan Brunström Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
2:6, 6:7(3)
3. 2009 Holandia 's-Hertogenbosch Trawiasta Szwecja Johan Brunström Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
Belgia Dick Norman
6:7(3), 7:6(8), 5-10
4. 2009 Chorwacja Umag Ceglana Szwecja Johan Brunström Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 4:6
5. 2009 Rumunia Bukareszt Ceglana Szwecja Johan Brunström Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
2:6, 4:6
6. 2010 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(6), 2:6, 7-10
7. 2011 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
2:6, 7:6(6), 3-10
8. 2011 Hiszpania Walencja Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:7(9)
9. 2012 Francja Paryż Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Indie Mahesh Bhupathi
Indie Rohan Bopanna
6:7(6), 3:6
10. 2013 Francja Marsylia Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Indie Rohan Bopanna
Wielka Brytania Colin Fleming
4:6, 6:7(3)
11. 2013 Portugalia Oeiras Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
3:6, 6:4, 7-10
12. 2014 Holandia Rotterdam Twarda (hala) Rumunia Horia Tecău Francja Michaël Llodra
Francja Nicolas Mahut
2:6, 6:7(4)

Przypisy

  1. J. Balk: Rojer relaxt naar dubbelzege (niderl.). SPITS, 2012-02-12. [dostęp 2012-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]