Jean-Louis-Ernest Meissonier
| Jean-Louis-Ernest Meissonier | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 lutego 1815 Lyon,  Francja |
| Data i miejsce śmierci | 21 stycznia 1891 Paryż, Francja |
| Narodowość | francuska |
| Dziedzina sztuki | malarstwo, rzeźbiarstwo |
| Styl | akademizm, realizm |
| Ważne dzieła | Kampania francuska, Napoleon III pod Solferino, Oblężenie Paryża |
| Odznaczenia | |
     |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Jean-Louis-Ernest Meissonier (ur. 21 lutego 1815 w Lyonie, zm. 21 stycznia 1891 w Paryżu) – francuski malarz akademicki, przedstawiciel francuskiego realizmu, batalista, znany głównie z obrazów związanych z wojnami napoleońskimi. Był również ilustratorem, tworzył drzeworyty i litografie, rzeźbił. Jego najbliższym uczniem i kontynuatorem był Édouard Detaille.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Urodził się w Lyonie w zamożnej kupieckiej rodzinie. W 1818 zamieszkał w Paryżu. Od dziecka wyróżniał się talentem do rysowania. Rodzice nakłonili go do podjęcia studiów chemicznych i chcieli by został aptekarzem. Meissonier zdecydował się jednak na karierę artystyczną, studiował m.in. u Leona Cognieta. Początkowo zajął się ilustratorstwem, z tego okresu wyniósł zamiłowanie do małych form i wręcz miniaturyzacji. Na jego twórczość mieli wpływ mistrzowie holenderscy, tacy jak Gerard ter Borch i Philips Wouwerman. Szczególnie upodobał sobie sceny rodzajowe, odznaczał się dbałością o szczegóły i wierność historyczną. Nad obrazami pracował długo, np. Rok 1807 powstawał 10 lat.
Meissonier osiągnął znaczny sukces artystyczny i finansowy, był protegowanym Napoleona III, jego obrazy uzyskiwały wysokie ceny i były kupowane również przez Anglików i Amerykanów. Brał udział w kampanii francuskiej we Włoszech w 1859, w stopniu pułkownika służył w sztabie cesarskim w czasie wojny francusko-pruskiej w 1870. Nie udało mu się zrobić kariery politycznej, bez powodzenia zabiegał o mandat senatora. Zmarł 21 stycznia 1891 w Paryżu.
Kontrowersje i oceny [edytuj]
Już za życia malarz był ostro krytykowany, zarzucano mu konserwatyzm i anachroniczny warsztat. Naśmiewano się z jego niewielkich obrazów, nazywając autora malarzem tabakierek. Wytykano służalczość wobec władzy i obojętność na najnowsze trendy w sztuce. Po upadku Komuny Paryskiej Meissonier ostro ją krytykował, zarzucając organizatorom niszczenie pomników historii i burzenie porządku społecznego. Domagał się nawet surowego ukarania malarza Gustava Courbeta za zniszczenie kolumny Napoleona I na placu Vendôme[1]. Wzbudziło to falę niechęci szczególnie ze strony artystów młodego pokolenia.
Pomimo ostrej krytyki, Meissonier miał znaczny wpływ na malarstwo przełomu XIX i XX w. Do jego wielbicieli, ku zdziwieniu otoczenia, zaliczał się Salvador Dalí[2]. Wśród polskich artystów inspirował Maksymiliana Gierymskiego, Władysława Bakałowicza i wczesnego Wojciecha Kossaka.
Ważniejsze prace [edytuj]
- Kampania francuska – 1814, 1864 (Muzeum Orsay, Paryż)
- Napoleon III pod Solferino – 1863 (Luwr, Paryż)
- Rok 1814 – 1863-1873
- Oblężenie Paryża – 1870 (Muzeum Orsay, Paryż)
- Friedland – 1875 (Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork)
- Seine w Poissy – 1884 (Philadelphia Museum of Art, Filadelfia)
Odznaczenia [edytuj]
- Krzyż Wielki Legii Honorowej (29 października 1889, Francja)
- Wielki Oficer Legii Honorowej (12 lipca 1880, Francja)
- Komandor Legii Honorowej (29 czerwca 1867, Francja)
- Oficer Legii Honorowej (1856, Francja)
- Kawaler Legii Honorowej (1846, Francja)
Przypisy
- ↑ Georges Riat Les Maîtres de 'Art: Gustave Courbet, peintre, Paryż 1906, za: Courbet w oczach własnych i w oczach przyjaciół red. P. Courthion, Warszawa 1963, s. 182-183.
- ↑ Gala-Salvador Dalí Foundation
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 273. ISBN 83-214-0048-5.
