Jean-Louis-Ernest Meissonier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Louis-Ernest Meissonier
Meissonier.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1815
Lyon,  Francja
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 1891
Paryż,  Francja
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo, rzeźbiarstwo
Styl akademizm, realizm
Ważne dzieła Kampania francuska,
Napoleon III pod Solferino,
Oblężenie Paryża
Odznaczenia
Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Komandor Legii Honorowej (Francja) Oficer Legii Honorowej (Francja) Kawaler Legii Honorowej (Francja)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Ernest Meissonier – autoportret, ok. 1889
Napoleon III pod Solferino, 1863
Oblężenie Paryża, 1884

Jean-Louis-Ernest Meissonier (ur. 21 lutego 1815 w Lyonie, zm. 21 stycznia 1891 w Paryżu) – francuski malarz akademicki, przedstawiciel francuskiego realizmu, batalista, znany głównie z obrazów związanych z wojnami napoleońskimi. Był również ilustratorem, tworzył drzeworyty i litografie, rzeźbił. Jego najbliższym uczniem i kontynuatorem był Édouard Detaille.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Lyonie w zamożnej kupieckiej rodzinie. W 1818 zamieszkał w Paryżu. Od dziecka wyróżniał się talentem do rysowania. Rodzice nakłonili go do podjęcia studiów chemicznych i chcieli by został aptekarzem. Meissonier zdecydował się jednak na karierę artystyczną, studiował m.in. u Leona Cognieta. Początkowo zajął się ilustratorstwem, z tego okresu wyniósł zamiłowanie do małych form i wręcz miniaturyzacji. Na jego twórczość mieli wpływ mistrzowie holenderscy, tacy jak Gerard ter Borch i Philips Wouwerman. Szczególnie upodobał sobie sceny rodzajowe, odznaczał się dbałością o szczegóły i wierność historyczną. Nad obrazami pracował długo, np. Rok 1807 powstawał 10 lat.

Meissonier osiągnął znaczny sukces artystyczny i finansowy, był protegowanym Napoleona III, jego obrazy uzyskiwały wysokie ceny i były kupowane również przez Anglików i Amerykanów. Brał udział w kampanii francuskiej we Włoszech w 1859, w stopniu pułkownika służył w sztabie cesarskim w czasie wojny francusko-pruskiej w 1870. Nie udało mu się zrobić kariery politycznej, bez powodzenia zabiegał o mandat senatora. Zmarł 21 stycznia 1891 w Paryżu.

Kontrowersje i oceny[edytuj | edytuj kod]

Już za życia malarz był ostro krytykowany, zarzucano mu konserwatyzm i anachroniczny warsztat. Naśmiewano się z jego niewielkich obrazów, nazywając autora malarzem tabakierek. Wytykano służalczość wobec władzy i obojętność na najnowsze trendy w sztuce. Po upadku Komuny Paryskiej Meissonier ostro ją krytykował, zarzucając organizatorom niszczenie pomników historii i burzenie porządku społecznego. Domagał się nawet surowego ukarania malarza Gustava Courbeta za zniszczenie kolumny Napoleona I na placu Vendôme[1]. Wzbudziło to falę niechęci szczególnie ze strony artystów młodego pokolenia.

Pomimo ostrej krytyki, Meissonier miał znaczny wpływ na malarstwo przełomu XIX i XX w. Do jego wielbicieli, ku zdziwieniu otoczenia, zaliczał się Salvador Dalí[2]. Wśród polskich artystów inspirował Maksymiliana Gierymskiego, Władysława Bakałowicza i wczesnego Wojciecha Kossaka.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Wielki Legii Honorowej (29 października 1889, Francja)
  • Wielki Oficer Legii Honorowej (12 lipca 1880, Francja)
  • Komandor Legii Honorowej (29 czerwca 1867, Francja)
  • Oficer Legii Honorowej (1856, Francja)
  • Kawaler Legii Honorowej (1846, Francja)

Przypisy

  1. Georges Riat Les Maîtres de 'Art: Gustave Courbet, peintre, Paryż 1906, za: Courbet w oczach własnych i w oczach przyjaciół red. P. Courthion, Warszawa 1963, s. 182-183.
  2. Gala-Salvador Dalí Foundation

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 273. ISBN 83-214-0048-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]