Jean-Louis Trintignant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Louis Trintignant
Jean-Louis Trintignant (2012)
Jean-Louis Trintignant (2012)
Imię i nazwisko Jean-Louis Trintignant
Data
i miejsce urodzenia
11 grudnia 1930
Piolenc
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta
Współmałżonek 1. Stéphane Audran
2. Nadine Marquand
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Zasług Naukowych i Kulturalnych Gabrieli Mistral (Chile)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jean-Louis Trintignant (ur. 11 grudnia 1930 w Piolenc) – francuski aktor, scenarzysta i reżyser filmowy i teatralny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ten bratanek słynnego kierowcy rajdowego Maurice'a Trintignanta (ur. 1917), poświęcił swoje zamiłowanie do samochodowych silników dla szkoły aktorskiej u Charlesa Dullina. W połowie lat 50. zaczął występować na ekranie. Wydawał się idealnym odtwórcą ról ludzi w typie „przeciętnego Francuza”: żwawy, o bystrym spojrzeniu zielonych oczu. Taki był w pierwszych swoich filmach, m.in. Gdyby wszyscy ludzie dobrej woli... (Si tous les gars du monde, 1956). Sławę przyniósł mu udział w filmie I Bóg stworzył kobietę (Et Dieu... créa la femme, 1956) Rogera Vadima – skandalizującym ówcześnie melodramacie, który wylansował Brigitte Bardot. Grając później w filmach francuskich i włoskich, wybierając mądrze role, udowodnił wkrótce swój profesjonalizm, inteligencję i wrażliwość.

Zapisał się w pamięci widzów dramatycznymi, złożonymi psychologicznie kreacjami z filmów Pojedynek na wyspie (Le Combat dans l'île, 1962), Moja noc u Maud (Ma nuit chez Maud, 1968), Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari, 1976), a przede wszystkim w wielkim przeboju Claude Leloucha Kobieta i mężczyzna (Un Homme et une femme, 1966). Nie dał się skusić perspektywami kariery hollywoodzkiej, wyjątek robiąc dla dramatu politycznego W ogniu/Pod ostrzałem (Under Fire, 1982) z Gene'em Hackmanem, Nickiem Nolte i Joanną Cassidy, którego akcja rozgrywa się w Ameryce Południowej.

Za rolę samotnego emerytowanego sędziego zajmującego się podsłuchiwaniem swoich sąsiadów w dramacie psychologicznym Trzy kolory: Czerwony (Three Colors: Red, 1994) Krzysztofa Kieślowskiego otrzymał nominację do nagrody Césara.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty: ze Stéphane Audran i Nadine Marquand (1960-1976), z którą ma troje dzieci: dwie córki – Marie (ur. 21 stycznia 1962, zm. 1 sierpnia 2003) i Pauline (zm. 1970) i syna Vincenta (ur. 3 września 1973).

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: jako Lucien Emmerich/Jean-Baptiste Emmerich w dramacie Ci którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m'aiment prendront le train,
  • 1998: (nominacja) César najlepszy aktor drugoplanowy
  • 1996: za rolą pułkownika Masaguala w dramacie Fiesta (1995, nominacja) César najlepszy aktor
  • 1995: za rolę sędziego w dramacie psychologicznym Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge
  • 1994: (nominacja) César najlepszy aktor
  • 1987: za rolę byłego alkoholika – Pierre'a w melodramacie Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986, nominacja) César najlepszy aktor drugoplanowy
  • 1969: za rolę niedoświadczonego sędziego śledczego w inspirowanym autentycznymi wydarzeniami dramacie politycznym Z najlepszy aktor Cannes
  • 1968: jako Jan Robin/Boris Varissa w dramacie wojennym Człowiek, który kłamie (L'Homme qui ment, 1968) Srebrny Niedźwiedź najlepszy aktor Berlin

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

  • 1992: L'Oeil écarlate
  • 1978: Pan pływak (Maître-nageur, Le)
  • 1973: Une journée bien remplie

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 1978: Pan pływak (Le Maître-nageur)
  • 1973: Une journée bien remplie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]