Jean-Luc Mélenchon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Luc Mélenchon
Front de Gauche - Fête de l'Humanité 2012 - 007.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1951
Tanger
Przewodniczący Partii Lewicy
Przynależność polityczna Partia Lewicy
Okres urzędowania od 2009
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jean-Luc Mélenchon (ur. 19 kwietnia 1951 w Tangerze) – francuski polityk, senator, eurodeputowany, założyciel Partii Lewicy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Posiada dyplom DEUG w zakresie literatury współczesnej, został też magistrem filozofii. Pracował m.in. jako wykładowca technik nauczania i dziennikarz.

Początkowo działał w organizacjach komunistycznych i trockistowskich, później przystąpił do Partii Socjalistycznej.

W latach 1983–2001 był radnym miejscowości Massy, a w okresie 1989–1995 także zastępcą mera. Kilkakrotnie zasiadał w radzie generalnej Essonne, od 1998 do 2000 był wiceprzewodniczącym tego departamentu. Pomiędzy 27 marca 2000 a 6 maja 2002 pełnił funkcję ministra delegowanego w rządzie Lionela Jospina. W latach 1986–2000 i ponownie w latach 2004–2009 zasiadał we francuskim Senacie.

W 2004 w ramach Partii Socjalistycznej współtworzył frakcję pod nazwą Ruch na Rzecz Republiki Socjalnej (Pour la République Sociale), opowiadającą się za przyjęciem bardziej lewicowego i eurosceptycznego kursu przez całe ugrupowanie. W 2008 wraz z częścią przywódców PRS opuścił PS, stając na czele nowej formacji pod nazwą Partia Lewicy.

Przed wyborami europejskimi w 2009 podpisał porozumienie z Francuską Partią Komunistyczną o utworzeniu koalicji wyborczej (tzw. Frontu Lewicy). W tym samym roku z ramienia tego bloku uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego.

W 2012 został kandydatem Frontu Lewicy w wyborach prezydenckich[1]. W niektórych sondażach w 2012 uzyskiwał poparcie na poziomie 14–15% ankietowanych[2]. W głosowaniu z 22 kwietnia 2012 otrzymał około 3,99 miliona głosów (11,11%), zajmując wśród 10 kandydatów 4. miejsce i przegrywając w pierwszej turze[3].

W 2014 został wybrany na kolejną kadencję europarlamentu[4].

Przypisy

  1. Dominika Pszczółkowska: Wybory we Francji. Największy wiec kampanii pod sztandarami skrajnej lewicy. wyborcza.pl, 19 marca 2012. [dostęp 2012-04-18].
  2. Francja: komunizm jest na fali. gazeta.pl, 4 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-18].
  3. Résultats 1er tour (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 2012-04-23].
  4. Résultats européennes: la liste de nos nouveaux élus (fr.). leparisien.fr, 26 maja 2014. [dostęp 2014-05-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]