Jean-Marie Leclair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Marie Leclair, 1741, miedzioryt J.Ch. François

Jean-Marie Leclair, znany też jako Jean-Marie Leclair Starszy, (Lyon 10 V, 1697 - Paryż 22 X, 1764) barokowy kompozytor i skrzypek. Uważa się go za założyciela francuskiej szkoły gry skrzypcowej.


Biografia[edytuj | edytuj kod]

Leclair opuścił swój rodzinny Lyon i studiował taniec i grę na skrzypcach w Turynie. W roku 1716, poślubił Marie-Rose Casthanie, tancerkę, która zmarła około 1728. Leclair powrócił do Paryża w 1723, i występował w ramach serii publicznych koncertów Concert Spirituel. Komponował głównie sonaty na flet i basso continuo. W 1730 Leclair znów się ożenił z Louise Roussel, która przygotowywała do druku wiele jego dzieł. W 1733 Ludwik XV mianował go ordinaire de la musique, którym Leclair pozostał do kłótni o zarządzanie orkiestrą z Guidonem w roku 1737, kiedy to ze swej funkcji zrezygnował.

Leclair został wówczas zatrudniony przez księżniczkę orańską, zdolną klawesynistkę, którą swego czasu kształcił Georg Friedrich Händel. Od 1738 do 1743 Leclair pracował na jej dworze w Holandii (Haga) jako szef prywatnej kapeli. W 1743 powrócił do Paryża gdzie powstała jego jedyna opera Scylla et Glaucus , wykonana po raz pierwszy 1746. Od roku 1740 do śmierci jego pracodawcą był Diuk de Gramont.

Leclair dokonał udanej syntezy barokowego stylu francuskiego i włoskiego.

W roku 1758, po rozpadzie jego drugiego małżeństwa kupił mały domek w niebezpiecznej dzielnicy paryskiej, gdzie znaleziono go zabitego nożem w 1764. Nie wiadomo co było powodem morderstwa, lecz przypuszcza się, że stała za nim chciwość jego byłej żony i siostrzeńca Guillaume-François Vial'a.

Jego bracia Jean-Marie Leclair Młodszy (1703–77), Pierre Leclair (1709–84) i Jean-Benoît Leclair (ur. 1714, zm. po 1759) też byli muzykami.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Opus 1; Premier Livre de Sonates (1723)
  • Opus 2; Deuxièmme Livre de Sonates (1728)
  • Opus 3; Sonates a deux Violons sans Basse (1730)
  • Opus 4; 6 Sonates en trio pour deux violons et b.c. (1731-1732)
  • Opus 5; Troisièmme Livre de Sonates (1734)
  • Opus 6; Première Récréation de musique d'une exécution facile composée pour deux Flûtes ou deux Violons (1736)
  • Opus 7; 6 concertos a tre Violini, Alto e Basso, per Organo e Violoncello (1737)
  • Opus 8; Deuxièmme Récréation de musique d'une exécution facile pour composée pour deux Flûtes ou deux Violons (1737)
  • Opus 9; Quatrièmme Livre de Sonates (1743)
  • Opus 10; 6 concertos a tre Violini, Alto e Basso, per Organo e Violoncello (1745)
  • Opus 12; Second Livre de Sonates a deux Violons sans Basse (1747-1749)
  • Opus 13; 3 Ouvertures et 3 Sonates en trio pour 2 Violons (1753)
  • Opus 14; Sonate en pour 2 violons et b.c. (1766)
  • Opus 15; Sonate pour violon et b.c. (1767)
  • Scylla et Glaucus, tragédie en musique (1746)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]