Jean-Marie Leclair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Marie Leclair, 1741, miedzioryt J.Ch. François

Jean-Marie Leclair, znany też jako Jean-Marie Leclair Starszy, (Lyon 10 V, 1697 - Paryż 22 X, 1764) barokowy kompozytor i skrzypek. Uważa się go za założyciela francuskiej szkoły gry skrzypcowej.


Biografia[edytuj | edytuj kod]

Leclair opuścił swój rodzinny Lyon i studiował taniec i grę na skrzypcach w Turynie. W roku 1716, poślubił Marie-Rose Casthanie, tancerkę, która zmarła około 1728. Leclair powrócił do Paryża w 1723, i występował w ramach serii publicznych koncertów Concert Spirituel . Komponował głównie sonaty na flet i basso continuo. W 1730 Leclair znów się ożenił z Louise Roussel, która przygotowywała do druku wiele jego dzieł. W 1733 Ludwik XV mianował go ordinaire de la musique, którym Leclair pozostał do kłótni o zarządzanie orkiestrą z Guidonem w roku 1737, kiedy to ze swej funkcji zerzygnował.

Leclair został wówczas zatrudniony przez księżniczkę orańską, zdolną klawesynistkę, którą swego czasu kształcił Georg Friedrich Händel . Od 1738 do 1743 Leclair pracował na jej dworze w Holandii (Haga) jako szef prywatnej kapeli. W 1743 powrócił do Paryża gdzie powstała jego jedyna opera Scylla et Glaucus , wykonana po raz pierwszy 1746. Od roku 1740 do śmierci jego pracodawcą był Diuk de Gramont.

Leclair dokonał udanej syntezy barokowego stylu francuskiego i włoskiego.

W roku 1758, po rozpadzie jego drugiego małżeństwa kupił mały domek w niebezpiecznej dzielnicy paryskiej, gdzie znaleziono go zabitego nożem w 1764. Nie wiadomo co było powodem morderstwa, lecz przypuszcza się, że stała za nim chciwość jego byłej żony i siostrzeńca Guillaume-François Vial'a.

Jego bracia Jean-Marie Leclair Młodszy (1703–77), Pierre Leclair (1709–84) i Jean-Benoît (1714-after 1759) też byli muzykami

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Opus 1; Premier Livre de Sonates (1723)
  • Opus 2; Deuxièmme Livre de Sonates (1728)
  • Opus 3; Sonates a deux Violons sans Basse (1730)
  • Opus 4; 6 Sonates en trio pour deux violons et b.c. (1731-1732)
  • Opus 5; Troisièmme Livre de Sonates (1734)
  • Opus 6; Première Récréation de musique d'une exécution facile composée pour deux Flûtes ou deux Violons (1736)
  • Opus 7; 6 concertos a tre Violini, Alto e Basso, per Organo e Violoncello (1737)
  • Opus 8; Deuxièmme Récréation de musique d'une exécution facile pour composée pour deux Flûtes ou deux Violons (1737)
  • Opus 9; Quatrièmme Livre de Sonates (1743)
  • Opus 10; 6 concertos a tre Violini, Alto e Basso, per Organo e Violoncello (1745)
  • Opus 12; Second Livre de Sonates a deux Violons sans Basse (1747-1749)
  • Opus 13; 3 Ouvertures et 3 Sonates en trio pour 2 Violons (1753)
  • Opus 14; Sonate en pour 2 violons et b.c. (1766)
  • Opus 15; Sonate pour violon et b.c. (1767)
  • Scylla et Glaucus, tragédie en musique (1746)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]