Jean-Michel Ménard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Michel Ménard
Państwo  Kanada
 Quebec
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1976,
Amos
Miejsce zamieszkania Gatineau
Gra praworęczna
Drużyna
Skip Jean-Michel Ménard
Trzeci Martin Crête
Drugi Éric Sylvain
Otwierający Philippe Ménard
Występy
1 (2006)
Brier 8 (2002, 2003, 2005, 2006, 2008, 2009, 2013, 2014)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Świata
Srebro
Lowell 2006
the Brier
Złoto
Regina 2006
Canadian Mixed
Złoto
Weyburn 2001

Jean-Michel Ménard (ur. 19 stycznia 1976 w Amos), kanadyjski curler, pierwszy frankofoński mistrz Kanady.

Ménard mieszka w Gatineau, jest zawodnikiem 2 klubów z pobliskiej Ottawy – Ottawa Curling Club i Rideau Curling Club, startując w mistrzostwach kraju reprezentuje jednak Club de Curling Victoria z Québecu. Łącznie wystąpił na 6 mistrzostwach Kanady.

W 1991 zespół Ménarda zdobył brązowy medal na Młodzieżowych Igrzyskach Quebecu. W latach 1991-1994 zajmował 2. miejsce na prowincjonalnych mistrzostwach juniorów. Pierwsze mistrzostwo wywalczył w 1996, na zawodach krajowych jego zespół z bilansem 5 wygranych i 7 porażek został sklasyfikowany na 9. miejscu. W następnym roku wystąpił bez sukcesów w rywalizacji mężczyzn. Po rocznej przerwie na tych zawodach jego drużyna uplasowała się na 4. pozycji, w kolejnym występie powtórzyła wcześniejszy wynik.

Zespół Ménarda zdobył także dwukrotnie tytuł mistrzów prowincji mikstów w latach 1999 i 2000. Mistrzostwa Kanady odbywały się w następnym roku i w 2000 reprezentacja Quebecu po Round Robin zajmowała wraz z czterema innymi drużynami 4. miejsce. O wejście do fazy playoff Ménard przegrał z drużyną z Ontario 5:6 i ostatecznie został sklasyfikowany na 7. pozycji[1]. Podczas kolejnych zawodów zespół Ménarda w fazie grupowej wygrał 7 z 11 meczów i zajął 1. miejsce. W wyższym meczu Page playoff pokonał Wyspę Księcia Edwarda 7:3. W finale Quebec zwyciężył nad Nową Szkocją 5:4, było to pierwsze mistrzostwo tej prowincji w mistrzostwach Kanady mikstów rozgrywanych od 1964[2].

W 2003 Jean-Michel Ménard dołączył do zespołu Guya Hemmingsa, grał wówczas na pozycji drugiego. Drużyna ta wygrała prowincjonalne rozgrywki i wystąpiła na Mistrzostwach Kanady 2003 zajmując 6. miejsce. Kolejny tytuł mistrza Quebecu już jako kapitan drużyny Ménard zdobył dwa lata później. Podczas Tim Hortons Brier 2005 uplasował się na 4. pozycji po porażce 4:6 z Nową Szkocją (Shawn Adams) w meczu 3/4 playoff. W 2006 ponownie wystąpił na mistrzostwach Kanady, po Round Robin zespół Ménarda zajmował 2. miejsce. W wyższym meczu Page playoff Quebec przegrał z drużyną Ontario (Glenn Howard) 6:9. Spotkanie półfinałowe z Nową Szkocją (Mark Dacey) zakończyło się wynikiem 7:6 dla Quebecu. W finale ponownie zespół Ménarda spotkał się z Ontario, przywilej ostatniego kamienia w pierwszym endzie posiadał Howard jednak jeden kamień zdobył Ménard, w drugim endzie sytuacja powtórzyła się z tymże przejęto 3 punkty. Wypracowana przewaga wystarczyła do wygrania meczu wynikiem 8:7[3]. Zespół Ménarda został pierwszym francuskojęzycznym mistrzem Kanady w curlingu i drugim zespołem z Quebecu sięgającym po ten tytuł (w 1977 zdobył go Jim Ursel).

Na swoich pierwszych mistrzostwach świata Ménard w fazie grupowej wygrał 8 z 11 spotkań co dawało mu 2. miejsce. W meczu fazy playoff Kanada łatwo pokonała Szkocję (David Murdoch) 8:2, w finale ponownie doszło do spotkań tych zespołów, w ostatnim meczu imprezy wynikiem 7:4 wygrała Szkocja, Kanada zdobyła srebrny medal[4].

Niespodziewanie rok później zespół Ménarda przegrał w finale rywalizacji na poziomie prowincji z Pierre'em Charettem. Kolejny występ Ménard wygrał a mistrzostwa Kanady 2008 zakończył na 7. pozycji z bilansem 4-7. W 2009 także zakwalifikował się do Tim Hortons Brier, fazę grupową zakończył razem z Manitobą na 4. miejscu, o wejściu do rudny finałowej decydował tie-breaker przegrany przez Quebec 3:6. Ostatecznie Ménard zajął 5. lokatę[5].

Zespół Ménarda zakwalifikował się do wstępnego turnieju wyłaniającego reprezentację Kanady na Igrzyska Olimpijskie 2010. Nie przedostał się do dalszej rywalizacji, w ostatnim swoim meczu przegrał z Wayne'em Middaughem 7:8. Wcześniej wyeliminował jednak złotego medalistę olimpijskiego z Turynu Brada Gushue 7:5.

W 2010 nie udało mu się obronić tytułu mistrzowskiego w Quebecu, zajął 3. miejsce. W następnych dwóch występach również dochodził do fazy finałowej, w 2011 zajął 2. a rok później 3. miejsce. Turniej prowincjonalny wygrał ponownie w 2013, na Tim Hortons Brier curlerzy z Quebecu wygrali 6 z 11 meczów i zostali sklasyfikowani na 6. miejscu.

Z zawodu Ménard jest doradcą do spraw zarządzania zasobami ludzkimi, jest mężem curlerki Annie Lemay[6].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]

Turniej[7] 2004/2005 2006/2007 2008/2009 2009/2010 2011/2012 2012/2013
Canadian Open QF A A x QF x
Masters A x A A A x
The National A A x A A A
Players' Championships A A A A A A
Legenda
A = nie uczestniczył
x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie drużyn, w których zawodnikiem był Jean-Michel Ménard[7][8][9][10].

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
2011/2015 Jean-Michel Ménard Martin Crête Éric Sylvain Philippe Ménard
2007/2011 Jean Gagnon
2003/2007 François Roberge Maxime Elmaleh
2002/2003 Guy Hemmings Don Westphal Jean-Michel Ménard Dale Nes
1999/2000 Jean-Michel Ménard Marco Berthelot Nicolas Ménard Jonathan Hubert
1998/1999 Jean-Pierre Venne Jean-Michel Ménard Benoit Cyr
1996 Jean-Michel Ménard Nicholas Ménard Ian Belleau Simon Collin
Drużyny mikstowe
Czwarty/-a Trzeci/-a Drugi/-a Otwierający/-a
2001/2002 Jean-Michel Ménard Jessica Marchand Marco Berthelot Joëlle Sabourin
2000/2001 Stéphanie Marchand Jessica Marchand

CTRS[edytuj | edytuj kod]

Pozycje drużyn Jean-Michela Ménarda w rankingu CTRS[11]:

  • 2013/2014: 11.
  • 2012/2013: 12.
  • 2011/2012: 14.
  • 2010/2011: 13.
  • 2009/2010: 12.
  • 2008/2009: 11.
  • 2007/2008: 17.
  • 2006/2007: 21.
  • 2005/2006: 9.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]