Jean-Pierre Serre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Pierre Serre

Jean-Pierre Serre (ur. 15 września 1926 w Bages) – jeden z najwybitniejszych matematyków dwudziestego wieku, ceniony za prace z topologii algebraicznej, geometrii algebraicznej i teorii liczb. W 1954 roku uhonorowany medalem Fieldsa, za książkę A Course in Arithmetic otrzymał w 1995 r. również Nagrodę Leroy P. Steele'a (1993), Nagrodę Wolfa (2000) i Nagrodę Abela (2003). Jego prace zebrane zostały opublikowane w 1986 r.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Serre urodził się w Bages, Pireneje Wschodnie, we Francji, w rodzinie farmaceutów. Uczył się w Lycée de Nîmes, a od 1945 do 1948 w École Normale Supérieure w Paryżu. Doktorat obronił w Sorbonie w 1951. Od 1948 do 1954 pracował w Centre National de la Recherche Scientifique w Paryżu. W 1956 został wybrany profesorem w Collège de France i posadę tę zajmował aż do przejścia na emeryturę w 1994. Jego żona, profesor Josiane Heulot-Serre, była sławnym naukowcem (chemikiem) i prezydentem prestiżowej szkoły dla kobiet Ecole Normale Supérieure de Jeunes Filles (odpowiednika Wesley College lub Smith College dla kobiet w USA). Ich córka, Claudine Monteil, jest historykiem i pisarką.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Od najmłodszych lat był wyróżniającą się osobą w szkole Henri Cartana, pracując w topologii algebraicznej, analizie zespolonej wielu zmiennych, a następnie w algebrze przemiennej i geometrii algebraicznej, w kontekście teorii snopów i technik algebry homologicznej. Wyniki Serra były skoncentrowane wokół ciągu spektralnego Leray–Serra związanego z rozwłóknieniami. Wraz z Cartanem, Serre stworzył technikę pozwalającą użyć przestrzeń Eilenberga–MacLana do obliczenia grup homotopii sfer, które było uważane za największy problem topologii.

Książki napisane przez J-P Serre[edytuj | edytuj kod]

Poza licznymi artykułami naukowymi oraz zespołowymi publikacjami książkowymi grupy Bourbaki opublikował książki:

  • Groupes algébriques et corps de classes (1959; Algebraic Groups and Class Fields) - jest tłumaczenie na język rosyjski;
  • Corps locaux (1962; Local Fields);
  • Lie Algebras and Lie Groups (1965) - jest tłumaczenie na język rosyjski;
  • Abelian l-adic Representations and Elliptic Curves (1968) - jest tłumaczenie na język rosyjski;
  • Cours d’arithmétique (1970; A Course in Arithmetic) - jest tłumaczenie na język rosyjski;
  • Cohomologie Galoisienne (1964; Galois Cohomology) - jest tłumaczenie na język rosyjski;
  • Représentations linéaires des groupes finis (1967; Linear Representations of Finite Groups) - są tłumaczenia na języki rosyjski i polski;
  • Algèbre locale, multiplicités (1965; Local Algebra: Multiplicities);
  • Arbres, amalgames, SL2 (1977; Trees);
  • z Uwe Jannsenen and Steven L. Kleimanem, Motives (1994).


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]