Jean Arthuis
| Jean Arthuis | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 7 października 1944 Saint-Martin-du-Bois |
| Minister gospodarki i finansów Francji | |
| Przynależność polityczna | UDF |
| Okres urzędowania | od sierpnia 1995 do czerwca 1997 |
| Poprzednik | Alain Madelin |
| Następca | Dominique Strauss-Kahn |
Jean Arthuis (ur. 7 października 1944 w Saint-Martin-du-Bois) – francuski polityk, były minister, senator i prezydent departamentu Mayenne.
Życiorys [edytuj]
Absolwent Wyższej Szkoły Handlowej w Nantes i Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu. Pracował jako zawodowy audytor, uzyskał w 1971 uprawnienia biegłego rewidenta.
W latach 1971–1995 sprawował urząd mera Château-Gontier. W latach 1983–1986 i 1988–1995 zasiadał we francuskim Senacie. Pomiędzy tymi okresami pełnił funkcję sekretarza stanu (najpierw przy ministrze spraw społecznych, następnie przy ministrze gospodarki) w rządzie Jacques'a Chiraca. W 1992 po raz pierwszy został przewodniczącym rady generalnej Mayenne (prezydentem departamentu). Od tego czasu nieprzerwanie zajmuje to stanowisko.
W maju 1995 ponownie złożył mandat senatora, obejmując urząd ministra ds. rozwoju gospodarczego i planowania w gabinecie Alaina Juppé. W sierpniu tego samego roku zastąpił Alaina Madelina na stanowisku ministra gospodarki i finansów, zajmował je do czerwca 1997. We wrześniu tego samego roku został wybrany do Senatu, w 2001 i w 2011 uzyskiwał mandat na kolejne kadencje.
Należał do Unii na rzecz Demokracji Francuskiej. W latach 1998–2002 przewodniczył senackiej frakcji Unii Centrystów (Union centriste). Następnie objął funkcję przewodniczącego komisji finansów. W 2007 był współautorem programu gospodarczego François Bayrou, kandydata w wyborach prezydenckich. Po pierwszej turze Jean Arthuis, wbrew stanowisku lidera UDF, publicznie wsparł Nicolasa Sarkozy'ego. Ostatecznie przystąpił do nowej partii François Bayrou, Ruchu Demokratycznego, jednak opuścił to ugrupowanie już po kilku miesiącach. W 2008 założył stowarzyszenie Zgromadzenie Centrystów (Rassembler les centristes), skupiające część byłych działaczy UDF, a w 2009 partię polityczną Sojusz Centrowy.
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
|
|||||
