Jean Bouin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean Bouin
Jean Bouin 1911.jpg
Jean Bouin w 1911
Wzrost 172 cm
Masa ciała 70 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Alexandre François Étienne Jean Bouin (ur. 21 grudnia 1888 w Marsylii, zm. 29 września 1914 w Xivray) – francuski lekkoatleta długodystansowiec, wicemistrz olimpijski z 1912 i rekordzista świata.

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1908 w Londynie, gdzie zajął 2. miejsce w przedbiegu na 1500 metrów i nie zakwalifikował się do finału (weszli do niego tylko zwycięzcy eliminacji). Wziął również udział w biegu drużynowym na 3 mile. Zespół francuski zakwalifikował się do finału, w którym zdobył brązowy medal[1]. Bouin nie wziął jednak udziału w biegu finałowym, ponieważ poprzedniego wieczoru uczestniczył w bójce w barze w Soho i spędził noc na posterunku policji.

11 czerwca 1911 w Colombes Bouin ustanowił nieoficjalny rekord świata w biegu na 3000 metrów czasem 8:49,6, który został poprawiony trzy miesiące później przez Fina Hannesa Kolehmainena. 16 listopada 1911 w Colombes Bouin poprawił rekord świata w biegu na 10 000 metrów wynikiem 30:58,8, który przetrwał aż do 1921[2].

Kolehmainen (z lewej) i Bouin na mecie biegu na 5000 m na igrzyskach w Sztokholmie

Na igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie zdobył srebrny medal w biegu na 5000 metrów, przegrywając po zażartej walce z Kolehmainenem o 0,1 sekundy. Kolehmainen ustanowił wówczas rekord świata czasem 14;36,6. Bouin startował na tych igrzyskach także w biegu przełajowym, ale go nie ukończył[1].

6 lipca 1913 w Sztokholmie Bouin ustanowił rekord świata w biegu godzinnym przebiegając dystans 19 021 metrów[3]. Rekord ten został poprawiony dopiero w 1928 przez Paavo Nurmiego.

Jean Bouin służył w czasie I wojny światowej w 163 pułku piechoty. Zginął w walkach 29 września 1914. Jego imieniem nazwany jest Stade Jean-Bouin, stadion w Paryżu używany głownie do meczów rugby.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Jean Bouin (ang.). [dostęp 2012-04-19].
  2. Daegu 2011 IAAF Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2012-04-19]. s. 551.
  3. Daegu 2011 IAAF Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2012-04-19]. s. 552.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]