Jean Ranc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean Ranc
Vertumne Ranc.jpg
Wertumnus i Pomona
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1674 Montpellier, Francja
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1735 Madryt, Hiszpania
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl barok

Jean Rancfrancuski malarz barokowy pracujący na francuskim dworze Ludwika XV oraz jako nadworny malarz u hiszpańskiego króla Filipa V[1].

Był uczniem i kontynuatorem Hyacinthe Rigauda, rywalizował z Michel-Ange Houassem o pozycję na dworze. Pożar z 1734 roku, który całkowicie zniszczył siedzibę monarchów – Królewski Alkazar w Madrycie został prawdopodobnie zaprószony w komnacie niedowidzącego Ranca. Na miejscu spalonego Alcazaru wybudowano Pałac Królewski. Pogrążony w depresji Ranc zmarł 6 miesięcy po pożarze[1].

Jego dzieło Wertumnus i Pomona, archetyp barokowego piękna z XVIII wieku, mogło posłużyć za inspirację dla Goi, kiedy ten malował Parasolkę[2].

Rodzina Filipa V Jeana Ranca, 1723

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Enrique Lafuente Ferrari: Breve Historia de la Pintura Española, Tom II. Madryt: Ediciones AKAL, 1987, s. 382. ISBN 84-760-0182-7.
  2. Museo Nacional del Prado: El quitasol (hiszp.). [dostęp 21-01-2013].