Jean d'Abbeville
Jean d'Abbeville (ur. 1180 — zm. 28 września 1237) – francuski kardynał, teolog i legat papieski. Często przypisywane mu jest nazwisko Halgrin, jednak nie ma to najmniejszego potwierdzenia w źródłach współczesnych; pierwsza wzmianka o jego przynależności do tej rodziny pochodzi dopiero z drugiej połowy XVI wieku[1].
Studiował na Uniwersytecie w Paryżu, gdzie poznał Ugolino di Segni, przyszłego papieża Grzegorza IX. Następnie przyjął święcenia kapłańskie i został profesorem teologii na paryskim uniwersytecie. W 1217 został dziekanem kapituły w Amiens, a w 1225 arcybiskupem Besançon. W grudniu 1226 promowano go na łacińskiego patriarchę Konstantynopola, ale z uwagi na stan zdrowia odmówił przyjęcia tej nominacji.
18 września 1227 papież Grzegorz IX mianował go kardynałem-biskupem Sabiny i wezwał go do Rzymu do pracy w kurii papieskiej. Sygnował bulle papieskie wydane między 23 września 1227 a 25 sierpnia 1237. 1228-1230 był legatem papieskim w Hiszpanii, gdzie nawoływał do krucjaty i przewodniczył synodowi w Lerida. Następnie negocjował pokój między Grzegorzem IX a cesarzem Fryderykiem II. Od 1230 roku prawdopodobnie sprawował urząd dziekana Kolegium Kardynałów, jako najstarszy (licząc od daty nominacji) kardynał-biskup po śmierci kardynała Pelagio z Albano.
Był autorem zbioru kazań. Zmarł w Rzymie po długiej i ciężkiej chorobie.
Przypisy
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 22
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- A. Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie. Dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 21-31
| Poprzednik Pelagio Galvani |
 |
Dziekani kolegium kardynalskiego 1230 − 1237 |
|
Następca Jacques de Vitry |
