Jeanne Moreau

Jeanne Moreau
Jeanne Moureau na festiwalu w San Sebastián, 2006
Data i miejsce urodzenia	23 stycznia 1928 Paryż
Nagrody Nagroda BAFTA Najlepsza aktorka 1967 Viva Maria! Cezar Najlepsza aktorka 1992 Spacer brzegiem morza Honorowy César 1995 Honorowy Super César 2008 Nagroda na MFF w Berlinie Honorowy Złoty Niedźwiedź 2000 Nagroda na MFF w Cannes Złota Palma dla najlepszej aktorki 1960 Moderato cantabile Honorowa Złota Palma 2003
Odznaczenia
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie Filmweb.pl
Profil w bazie Stopklatka.pl

Jeanne Moreau i Marcello Mastroianni, 1991

Jeanne Moreau (ur. 23 stycznia 1928 w Paryżu) – francuska aktorka teatralna i filmowa oraz piosenkarka. Obdarzona talentem i elegancją, niebanalną urodą i intrygującą osobowością, stała się jedną z najbardziej popularnych i najczęściej angażowanych gwiazd francuskiego kina.

Początki

Córka restauratora z paryskiego Montmartre'u. Studiowała w konserwatorium w Paryżu. Karierę rozpoczęła w wieku zaledwie 20 lat od gry na deskach słynnej Comédie-Française i Teatru Jeana Vilara. Występowała przeważnie w repertuarze klasycznym. W filmie debiutowała w 1949.

Kariera

Przełom w jej karierze filmowej nastąpił w 1958, gdy zagrała w dwóch głośnych, nagradzanych i szeroko wówczas dyskutowanych filmach Louisa Malle'a: Windą na szafot i Kochankowie. Dzięki nim stała się gwiazdą pierwszej wielkości i symbolem seksu.

Współpracę z Mallem kontynuowała w dalszych filmach: Błędny ognik (1963) oraz Viva Maria! (1965). W tym ostatnim stworzyła duet z Brigitte Bardot, co zaowocowało wielkim sukcesem komercyjnym tego filmu.

Od początku lat 60. grała u największych mistrzów światowego kina: François Truffauta (Jules i Jim, Panna młoda w żałobie), Orsona Wellesa (Proces, Falstaff), Michelangelo Antonioniego (Noc, Po tamtej stronie chmur), Josepha Loseya (Pan Klein, Pstrąg) czy Luisa Buñuela (Dziennik panny służącej – nagroda aktorska w Karlowych Warach).

Współpracowała także z Peterem Brookiem (Moderato cantabile – nagroda aktorska w Cannes), Tonym Richardsonem (Mademoiselle), Rainerem Wernerem Fassbinderem (Querelle) i Wimem Wendersem (Aż na koniec świata).

Zajmowała się reżyserią teatralną i filmową (Światło, L'adolescente), a także produkcją filmów.

Mimo podeszłego wieku nie zrezygnowała z grania i wciąż pojawia się na srebrnym ekranie (np. w Czasie, który pozostał François Ozona lub w filmach Amosa Gitai).

Życie prywatne

Jeanne Moreau była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był aktor francuski Jean-Louis Richard (1949-1951), drugim zaś – znany reżyser amerykański William Friedkin (1977-1979). Jej jedyne dziecko – syn Jerome z pierwszego małżeństwa – jest obecnie uznanym malarzem.

Aktorka romansowała z wieloma znanymi postaciami, m.in. z reżyserami – Louisem Mallem i Tonym Richardsonem, aktorami – Thodorosem Roubanisem i Lee Marvinem czy projektantem mody Pierre'em Cardinem.

Jej wieloletnią przyjaciółką jest amerykańska aktorka Sharon Stone.

Wybrana filmografia

Aktorka

2011 Bouquet final – Marie 2009 Twarz (Visage) – Jeanne 2008 Plus tard – Rivka 2007 Disengagement – Françoise 2005 Czas, który pozostał (Le temps qui reste) – Laura 2001 Ta miłość (Cet amour-là) – Marguerite Duras 1998 Długo i szczęśliwie (Ever After) – Wielka Dama 1997 Jak kochają czarownice (Un amour de sorcière) – Eglantine 1996 Dziedzictwo (The Propietor) – Adrienne Mark 1995 Po tamtej stronie chmur (Al di là delle nuvole) – przyjaciółka 1993 A Foreign Field – Angélique Mapa ludzkiego serca (Map of the Human Heart) – siostra Bainville 1991 Aż na koniec świata (Bis ans Ende der Welt) – Edith Farber Spacer brzegiem morza (La vieille qui marchait dans la mer) – Lady M 1990 Nikita – Amande 1982 Pstrąg (La truite) – Lou Querelle – Lysiane 1976 Pan Klein (Mr. Klein) – Florence Światło (Lumière) – Sarah Ostatni z wielkich (The Last Tycoon) – Didi 1975 Souvenirs d'en France – Berthe 1974 Les valseuses – Jeanne Pirolle

1968 Panna młoda w żałobie (La mariée était en noir) – Julie Kohler The Immortal Story – Virginie Ducrot 1966 Mademoiselle – Mademoiselle 1965 Falstaff (Campanadas a medianoche) – Doll Tearsheet Viva Maria! – Maria 1 1964 Mata Hari – Margaretha Geertruida Dziennik panny służącej (Le journal d'une femme de chambre) – Célestine 1963 Peau de banane – Cathy Błędny ognik (Le feu follet) – Jeanne 1962 Proces (Le procès) – Marika Burnstner Jules i Jim (Jules et Jim) – Catherine 1961 Noc (La notte) – Lidia Pontano 1960 Le dialogue des Carmélites – matka Maria Moderato cantabile – Anne Desbarèdes 1959 Niebezpieczne związki (Les liaisons dangereuses) – Juliette Valmont 1958 Kochankowie (Les amants) – Jeanne Tournier Windą na szafot (Ascenseur pour l'échafaud) – Florence Carala 1954 Królowa Margot (La reine Margot) – Małgorzata de Valois Nie dotykać łupu (Touchez pas au grisbi) – Josy 1953 Julietta – Rosie Facibey

Reżyserka

• 1983 Lillian Gish (dokumentalny)
• 1979 L'adolescente
• 1976 Światło (Lumière)

Linki zewnętrzne

• Jeanne Moreau w NNDB (ang.)
• Nieoficjalna strona Jeanne Moreau