Jednostka Dobsona

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jednostka Dobsona (DU)- jednostka pomiaru warstwy ozonu w atmosferze Ziemi, w szczególności w stratosferze. Jednostka odpowiada warstwie ozonu o grubości 10 µm w standardowych warunkach ciśnienia i temperatury[1]. Na przykład 330 DU ozonu na poziomie morza przy 0°C będzie warstwą o grubości 3 mm. Jedna jednostka Dobsona to 2.69×1016 cząsteczek ozonu na cm2 czyli 2.69×1020 na metr kwadratowy. Co oznacza 0.447 milimoli ozonu na metr kwadratowy.

Obszar dziury ozonowej jest definiowany jako obszar gdzie jej grubość jest mniejsza niż 220 jednostek Dobsona gdyż niższe wartości nie zostały zaobserwowane w badaniach Antarktyki przed rokiem 1979.

Jednostka została nazwana na cześć Gordona Dobsona, badacza z Uniwersytetu Oksfordzkiego, który w latach 20. XX wieku zbudował pierwszy przyrząd do pomiaru warstwy ozonowej zwany obecnie spektrofotometrem ozonowym Dobsona.

Przypisy