Jednostka astronomiczna
Z Wikipedii
Jednostka astronomiczna (skrót j.a., po angielsku AU, astronomical unit) jest to jednostka odległości używana w astronomii, równa 149 597 870 691 ± 30 m. Odległość ta odpowiada długości promienia niezaburzonej orbity kołowej ciała o masie znikomo małej, które krąży dookoła Słońca z okresem 365,2568983 dnia (365 d 6 h 9 min 56 s, tzw. rok gaussowski). Inaczej, ma ono prędkość kątową 0,17202098950 radiana na dobę mającą 86400 sekund efemerydalnych. Według wcześniej stosowanej definicji jednostka astronomiczna była równa długości półosi wielkiej orbity Ziemi, czyli 149 597 887 km.
W szacunkowych obliczeniach przyjmowana jest zazwyczaj wartość przybliżona ≈ 150 mln km.
Jednostka astronomiczna jest wygodna do określania odległości między obiektami w Układzie Słonecznym. Stosuje się ją również w opisie innych układów planetarnych i wszędzie tam, gdzie występują odległości porównywalnego rzędu.
[edytuj] Przykładowe odległości wyrażone w jednostkach astronomicznych
- średnia odległość Ziemi od Słońca - 1,00000011 j.a.
- odległość Jowisza od Słońca - 5,203 j.a.
- odległość Plutona od Słońca - 39,5 j.a.
- średnica Betelgezy - 2,57 j.a.
- odległość Księżyca od Ziemi - 0,0026 j.a.
1 rok świetlny = 63241 j.a.
