Jednostka astronomiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku[1]. W obliczeniach szacunkowych przyjmowana jest zazwyczaj wartość przybliżona ≈ 150 mln km.

Wcześniej obowiązująca definicja brzmiała:

Jednostka astronomiczna jest długością promienia niezaburzonej orbity kołowej ciała o masie znikomo małej, które krąży dookoła Słońca z okresem 365,2568983 dnia (365 d 6 h 9 min 56 s, tzw. rok gaussowski). Inaczej, ma ono prędkość kątową 0,17202098950 radiana na dobę mającą 86400 sekund efemerydalnych.
Jednostka astronomiczna była[kiedy?] równa długości półosi wielkiej orbity Ziemi, czyli 149 597 887 km.


Jednostka astronomiczna jest wygodna do określania odległości między obiektami w Układzie Słonecznym. Stosuje się ją również w opisie innych układów planetarnych i wszędzie tam, gdzie występują odległości porównywalnego rzędu, np. w układach podwójnych gwiazd.

Przykładowe odległości wyrażone w jednostkach astronomicznych[edytuj | edytuj kod]

  • średnia odległość Księżyca od Ziemi – 0,0026 au
  • średnia odległość Ziemi od Słońca – 1 au
  • średnica Betelgezy – 2,57 au
  • średnia odległość Jowisza od Słońca – 5,203 au
  • średnia odległość Plutona od Słońca – 39,5 au
  • odległość sondy Voyager 1 (najdalszej wysłanej przez człowieka sondy) od Ziemi - stan na 1 marca 2013 roku – ok. 123,5 au
  • rok świetlny = 63241 au

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Geoff Brumfiel. The astronomical unit gets fixed. „Nature News”, September 2012. [dostęp 2012-09-17].