Jednostki atomowe
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jednostki atomowe to system jednostek w którym wiele wielkości fizycznych związanych ze strukturą atomową materii wyraża się jako ich proste wielokrotności.
Wielkości – stałe fizyczne lub ich kombinacje – stanowiące podstawę systemu jednostek atomowych:
– masa spoczynkowa elektronu ≈ 9,1093897·10-31 kg,
– ładunek elementarny (ładunek elektronu) ≈ 1,60217733·10-19 C
– jednostka momentu pędu ≈ 1,05457266·10-34 J·s
– przenikalność elektryczna próżni razy 4π
Oprócz nich wykorzystuje się inne stałe fizyczne, jak:
- stała struktury subtelnej
≈ 7,297352568(24)·10-3 - prędkość światła w próżni,
= 299792458 m/s – jest to wartość dokładna, definicyjna.
Jednostki atomowe[edytuj]
– promień Bohra (jednostka długości atomowej) (Bohr) ≈ 0,529177249(24)·10-10 m
– jednostka szybkości ≈ 2,18769142(10)·106 m/s
– jednostka energii (Hartree) ≈ 4,3597482(26)·10-18 J ≈ 27,2113845(23) eV
– jednostka czasu ≈ 2,418884326555(53)·10-17 s
– jednostka magnetycznego elementu dipolowego (magneton Bohra) ≈ 9,2740154(31)·10-24 J/T
– jednostka elektrycznego elementu dipolowego ≈ 8,4783579(26)·10-30 C·m
Zastosowanie jednostek atomowych[edytuj]
Ze względu na fakt, że w jednostkach
jednostki te są używane w fizyce atomowej oraz fizyce ciała stałego, gdzie najczęściej używane wielkości wyrażone w jednostkach atomowych są bliskie jedności. Dodatkowo w rachunkach we wzorach analitycznych można podczas obliczeń pominąć
.
–
–
– jednostka
–
≈ 7,297352568(24)·10-3
= 299792458
–
– jednostka szybkości ≈ 2,18769142(10)·106
– jednostka energii (
– jednostka czasu ≈ 2,418884326555(53)·10-17
– jednostka magnetycznego elementu dipolowego (
– jednostka elektrycznego elementu dipolowego ≈ 8,4783579(26)·10-30