Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds
[1]
Wydany 6 września 1978[1]
Nagrywany maj 1976 - lipiec 1977
Gatunek Rock progresywny, Rock symfoniczny
Długość 94:54
Wytwórnia Columbia/CBS Records
Producent Jeff Wayne
Płyta po płycie

Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds jest albumem koncepcyjnym wydanym w roku 1978 przez Jeffa Wayne'a. Album jest muzyczną adaptacją powieści Wojna światów autorstwaH. G. Wellsa[1]. Dzieło ma formę oratorium w stylu progresywnego rocka z wykorzystaniem orkiestry smyczkowej. Poszczególne utwory są powiązane narracją i leitmotivami.

Dwupłytowy debiutancki album stał się światowym bestsellerem, sprzedanym w wielu milionach egzemplarzy na całym świecie[1]. Do roku 2009 w samej Wielkiej Brytanii przekroczyła 2,5 miliona sztuk[2][3]. Płytą została wydana w wielu rozbudowanych wersjach, na jej motywach powstała gra wideo. W XXI wieku twórca, Jeff Wayne zrealizował tournée koncertowe, którego zapis wydano na DVD.

W roku 2012 Wayne wydał zmodyfikowaną wersję płyty, Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds – The New Generation. Również na bazie tej płyty zrealizował na przełomie lat 2012-2013 europejskie tournée koncertowe.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Strona pierwsza
# Tytuł utworu Czas
1. „The Eve of the War” (wykonawca: Justin Hayward, Richard Burton) 09:06
2. „Horsell Common and The Heat Ray” (wykonawca: Richard Burton) 11:36
20:42


Strona druga
# Tytuł utworu Czas
1. „The Artilleryman and The Fighting Machine” (wykonawca: David Essex, Richard Burton) 10:36
2. „Forever Autumn” (wykonawca: Justin Hayward, Richard Burton) 07:43
3. „Thunder Child” (wykonawca: Chris Thompson, Richard Burton) 06:10
24:29


Strona druga
# Tytuł utworu Czas
1. „The Red Weed (Part 1)” (wykonawca: Richard Burton) 05:55
2. „Parson Nathaniel” (wykonawca: Phil Lynott, Richard Burton) 01:45
3. „Thunder Child” (wykonawca: Julie Covington, Phil Lynott, Richard Burton) 09:52
4. „The Red Weed (Part 2)” (wykonawca: Richard Burton) 06:51
24:23


Strona czwarta
# Tytuł utworu Czas
1. „Brave New World” (wykonawca: David Essex, Richard Burton) 12:13
2. „Dead London” (wykonawca: Richard Burton) 08:37
3. „Epilogue (Part 1)” (wykonawca: Richard Burton) 02:42
4. „Epilogue (Part 2)” (wykonawca: Jerry Wayne) 02:02
25:34

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

  • Richard Burton – Dziennikarz, narrator - recytacja
  • David Essex – The Artilleryman (Artylerzysta) - śpiew, recytacja
  • Phil Lynott – Parson Nathaniel - śpiew, recytacja
  • Julie Covington – Beth - śpiew, recytacja
  • Justin Hayward – The Sung Thoughts of the Journalist (Wyśpiewane Myśli Dziennikarza) - śpiew
  • Chris Thompson – The Voice of Humanity (Głos Ludzkości) - śpiew
  • Jerry Wayne – recytacja w Epilogue (Part 2)
  • Ken Freeman – instrumenty klawiszowe
  • Chris Spedding – gitary
  • Jo Partridge – gitary
  • George Fentonsantur, cytra, tar
  • Herbie Flowers – gitara basowa
  • Barry Morgan – perkusja
  • Barry da Souza, Roy Jones, Ray Cooper – instrumenty perkusyjne
  • Paul Vigrass, Gary Osborne, Billy Lawrie – dodatkowy śpiew

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds jest dziełem kompozytora Jeffa Wayne'a, opartym na powieści science fiction H. G. Wellsa Wojna Światów opisującej atak Marsjan na Ziemię. Projekt powstawał w sumie 3 lata. Kompozytorowi udało się namówić do wzięcia udziału znaczących wykonawców: oskarowego aktora Richarda Burtona, muzyka The Moody Blues Justina Haywarda, Chrisa Thompsona (z Manfred Mann), Phila Lynotta (z Thin Lizzy), artystkę musicalową Julie Covington (Evita) oraz Davida Essexa[1]. Wayne dyrygował orkiestrą smyczkową ULLAdubULLA i prowadził zespół rockowy Black Smoke Band.

Większość tekstów na płycie adaptował z powieści Gary Osborne. Album przebywał 290 tygodni na brytyjskiej liście UK album chart docierając do 5 miejsca[4]. Dotarł do 1 miejsca list w 11 krajach. Dwa utwory, Forever Autumn i The Eve of the War[5] dotarły na listy przebojów singli.

Album był nagrywany jako jeden z pierwszych na 48 śladach, przy użyciu 2 zsynchronizowanych magnetofonach Studer A80 w londyńskich Advision Studios z udziałem inżyniera dźwięku Geoffa Younga. Album zdobiły rysunki Petera Goodfellowa, Geoffa Taylora i Michaela Trima[1].

Inne wydania[edytuj | edytuj kod]

W celach promocji w radio oryginalnej płyty z 1978, do rozgłośni radiowych dostarczono płytę w wersji skróconej, lecz z dogranymi początkami i zakończeniami imitującymi audycje radiową. CBS zdecydowało wydać tą wersję w roku 1981 pod tytułem Highlights from Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds.

W roku 1978 wydano dwie wersje hiszpańskojęzyczne albumu, w jednej z nich rolę Dziennikarza odtwarzał Anthony Quinn, w drugiej Teófilo Martinez. W 1980 roku powstała wersja niemieckojęzyczna, z Curdem Jürgensem w roli Dziennikarza. .

W 1989 wydano specjalną edycję albumu z remiksami niektórych utworów. Również w 2000 powstała kolekcja remiksów The War of the Worlds: ULLAdubULLA—the Remix Album z utworami użytymi w grze komputerowej z 1998.

W lipcu 2005 oryginalny album wydano w dwóch wersjach:

  • zremasterowana dwupłytowa Hybrid Multichannel Super Audio CD set;
  • siedmiopłytowa Collector's Edition zawierająca dodatki: remixy, czytających aktorów, fragmenty z udziałem Anthony Quinna i Jürgensa, DVD o produkcji albumu.W kwietniu 2006 ukazała się reedycja ULLAdubULLA, pod tytułem ULLAdubULLA II. Pojedyncza CD zawierała oryginalne i dodatkowe remixy (m.in. Tom Middleton, DJ Keltech, DJ Zube).

The New Generation[edytuj | edytuj kod]

W roku 2012 Wayne stworzył nową wersję dzieła. Płyta nazwana Jeff Wayne's Musical Version of The War of The Worlds - The New Generation została wydana w dniu 26 listopada 2012.[6] Zawiera na nowo nagrane wersje utworów z nowymi wykonawcami. Wykorzystano archiwalne nagranie Jerry'ego Wayne'a (ojca Jeffa), który zmarł w latach dziewięćdziesiątych XX wieku.

  • Liam Neeson – Dziennikarz, narrator - recytacja
  • Ricky Wilson – The Artilleryman (Artylerzysta) - śpiew, recytacja
  • Maverick Sabre – Parson Nathaniel - śpiew, recytacja
  • Joss Stone – Beth - śpiew, recytacja
  • Gary Barlow – The Sung Thoughts of the Journalist (Wyśpiewane Myśli Dziennikarza) - śpiew
  • Alex Clare – The Voice of Humanity (Głos Ludzkości) - śpiew
  • Jerry Wayne – recytacja w Epilogue (Part 2) - nagranie archiwalne.

Dzieła pokrewne[edytuj | edytuj kod]

Gry wideo[edytuj | edytuj kod]

W roku 1984 CRL Group PLC wydała grę Jeff Wayne's Video Game Version of The War of the Worlds na komputery ZX Spectrum. Grę wydano również w wersji niemieckiej Jeff Wayne's Video Version von Der Krieg der Welten.

W roku 1998 Rage Software wydała w wersji komputery osobiste grę Jeff Wayne's The War of the Worlds. Jeff Wayne był producentem aranżacji i remiksów do gry. Użyto grafikę wzorowaną na rysunkach Michaela Trima, Geoffa Taylora i Peter Goodfellowa jak również sample głosu Richarda Burtona.

In 1999 firma Pixelogic wykonała wersję gry na Sony PlayStation będącą third-person shooterem również pod tytułemJeff Wayne's The War of the Worlds.

Wersja animowana[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2004 rozpoczęły się prace nad adaptacją płyty ULLAdubULLA II do wersji animowanej. Powstały projekty marsjańskich maszyn, lecz sam film nigdy nie powstał[7].

Tournée[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2006 rozpoczęło się tournée po Wielkiej Brytanii i Irlandii podczas którego wykonywano na żywo muzykę z albumu. Jeff Wayne był dyrygentem 48 osobowej orkiestry smyczkowej ULLAdubULLA Strings i dziesięcioosobowego zespołu rockowego Black Smoke Band. W obsadzie wystąpili[8]::

  • Richard Burton – Dziennikarz - na zdjęcie twarzy nieżyjącego aktora nałożono animacją ruch ust zsynchronizowany z tekstem, zastosowano projekcję na trójwymiarowy model twarzy
  • Alexis James – The Artilleryman
  • Russell Watson – Parson Nathaniel - śpiew, recytacja
  • Tara Blaise – Beth
  • Justin Hayward – The Sung Thoughts of the Journalist - powtórzył swą rolę z oryginalnego albumu
  • Chris Thompson – The Voice of Humanity - powtórzył swą rolę z oryginalnego albumu

W tournee uczestniczyło także dwoje muzyków z oryginalnego albumu - Chris Spedding na gitarze i Herbie Flowers na gitarze basowej. W koncercie wykorzystano animowany prequel pochodzący z gry z 1998 roku. W roku 2007 trasę kontynuowano w Australii i Nowej Zelandii (Shannon Noll jako Parson Nathaniel, Rachael Beck jako Beth, Michael Falzon jako Artilleryman)[9], trasę kontynuowano w Wielkiej Brytanii w grudniu (John Payne jako Parson, Sinéad Quinn jako Beth). Tournee podróżowało po Europie do wiosny 2011 (mi.in. Niemcy, Holandia, Belgia) w zmieniającym się składzie (wystąpili również Jennifer Ellison, Damien Edwards, Rhydian Roberts, Jason Donovan, Liz McClarnon). Ulepszono animację twarzy Richarda Burtona.

The New Generation[edytuj | edytuj kod]

Po stworzeniu nowej wersji albumu przygotowano nowe, zmodyfikowane europejskie tournée. Rozpoczęło się bezpośrednio po premierze płyty, w dniu 29 listopada 2012 z ostatnim koncertem w dniu 7 stycznia w Norymberdze[10]. W obsadzie znaleźli się:

  • Liam Neeson – Dziennikarz (jako holograficzna trójwymiarowa projekcja)
  • Ricky Wilson – The Artilleryman
  • Jason Donovan – Parson Nathaniel
  • Kerry Ellis – Beth
  • Marti Pellew – The Sung Thoughts of the Journalist
  • Will Stapleton – The Voice of Humanity

W obsadzie znalazły się także osoby grające nowe postaci (nie występujące w oryginalnej wersji albumu): Michael Falzon (jako William Rowland) i Lily Osborne (Vera May).

Herbie Flowers i Chris Spedding byli instrumentalistami również w tej wersji koncertowej[11].

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Dwupłytowy dysk DVD Jeff Wayne's Musical Version of The War of The Worlds - Live on Stage[8] został w listopadzie 2006 roku wydany dla Regionu 2. Zawierał zapis koncertu w 2006 w Wembley Arena, płyta druga zawierała dokumentacje tworzenia koncertu.

The New Generation[edytuj | edytuj kod]

Zapis koncertu z O2 Arena w Londynie został zarejestrowany w dniu 15 grudnia 2012. Pomiędzy 11 a 14 kwietnia 2013 był emitowany w kinach Wielkiej Brytanii[12] i został bardzo dobrze przyjęty.[13] Koncert został wydany na DVD i Blu-ray w listopadzie 2013.[14]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]