Jeffrey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeffrey
Gatunek komediodramat
Rok produkcji 1995
Data premiery Ziemia 4 sierpnia 1995 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 92 minuty
Reżyseria Christopher Ashley
Scenariusz Paul Rudnick
Główne role Steven Weber,
Michael T. Weiss,
Patrick Stewart,
Robert Klein
Muzyka Stephen Endelman
Zdjęcia Jeffrey J. Tufano
Scenografia Andrew Baseman,
P. Michael Johnston
Montaż Cara Silvermann
Produkcja Mark Balsam,
Mitchell Maxwell,
Victoria Maxwell
Wytwórnia The Booking Office
Workin' Man Films
Dystrybucja Stany Zjednoczone Orion Pictures

Jeffreyamerykańska tragikomedia filmowa z 1995 roku, nakręcona przez Christophera Ashleya na podstawie sztuki teatralnej z off-Broadwayu pod tym samym tytułem.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Jeffrey jest młodym nowojorskim aktorem, który musi zarabiać na życie jako kelner. W chwili wybuchu paniki z powodu AIDS w środowisku gejowskim Nowego Jorku, postanawia prowadzić dalsze życie bez seksu. Jednak tuż po podjęciu tej decyzji zakochuje się na siłowni w Stevie Howardzie, zabójczo przystojnym i czarującym barmanie. Gotowy dla Steve'a wycofać się ze swojego postanowienia, dowiaduje się, że jego wymarzony partner jest nosicielem wirusa HIV. Świat i marzenia Jeffreya zaczynają trząść się w posadach. Przyjaciele bohatera, Sterling i Darius, próbują namówić go, by jednak wytrwał w swoim postawieniu o życiu w celibacie i związaniu się ze Steve'em – co idealnie się uzupełniało. Związek partnerski z nosicielem wirusa HIV pozwoliłby Jeffreyowi pozostać wiernym swojemu postanowieniu o życiu bez seksu. Byłoby to szansą bezpiecznego spędzenia reszty życia z ukochanym mężczyzną. Również Darius, partner Sterlinga, jest chory na AIDS. Choroba zabija go w błyskawicznym tempie.

Jeffrey staje przed dylematem moralnym; boi się związku ze Steve'em. Zwraca się do katolickiego księdza o radę. Gdy w czasie spowiedzi ten dowiaduje się, że Jeffrey jest gejem, zamiast udzielić mu wsparcia duchowego, zwabia go do zakrystii i tam zaczyna się do niego dobierać. W czasie samotnego spaceru po mieście Jeffrey zostaje napadnięty przez trójkę homofobów, którzy traktują go z pogardą i biją go. Pobity, leżący na chodniku i majaczący Jeffrey w wizji widzi zakonnicę, Matkę Teresę, która jako jedyna zechciała pochylić się nad pobitym gejem.

Jeffrey jest poddany presji swoich znajomych tak dalece, że postanawia w końcu związać się ze Steve'em, z wszystkimi tego konsekwencjami.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Realizacja i wydanie filmu[edytuj | edytuj kod]

Jeffrey nakręcony został na terenie Nowego Jorku, między innymi w Central Parku na Manhattanie, a także oparty na kanwie sztuki off-broadwayowskiej pod tym samym tytułem z roku 1993. Sztukę i film napisał Paul Rudnick, obydwa dzieła wyreżyserował także Christopher Ashley. Swoją rolę z off-Broadwayu (postać charyzmatycznego geja Dariusa) w projekcie filmowym powtórzył aktor Bryan Batt[1]. Budżet, jaki posłużył twórcom do nakręcenia obrazu, do dziś pozostaje nieznany[2].

Światowa premiera filmu miała miejsce 4 sierpnia 1995 roku; wówczas Jeffrey spotkał się z ograniczoną dystrybucją na terenie rodzimych Stanów Zjednoczonych. Ponadto w USA 18 sierpnia tego roku jego reemisji podjęły się kina wielkomiejskie. Aż do końca 1998 film dystrybuowany był na terenie Afryki i Ameryki Południowej, Australii, Azji oraz przede wszystkim Europy[3]. W Polsce dnia 24 czerwca 2006 roku jego premierowej emisji podjęła się stacja telewizyjna Ale Kino![4].

Na samym tylko amerykańskim rynku filmowym projekt zainkasował łącznie 3 487 767 dolarów[2]. Zyski z dystrybucji filmu w 1995 zapewniły mu lokacje w następujących zestawieniach przebojów kinowych tego roku:

  • miejsce 164. na liście najlepiej zarabiających filmów box office'u,
  • m-ce 161. na liście filmów z najlepszymi zyskami komercyjnymi w weekend premierowy,
  • m-ce 80. na liście filmów o restrykcji wiekowej "R"[2].

Owe wyniki stanowią zadowalające osiągnięcie komercyjne, jeśliby wziąć pod uwagę fakt, iż film powstał jako produkcja niezależna.

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1995, Deauville Film Festival:
    • nagroda Fun Radio Trophy (nagrodzony: Christopher Ashley)
    • nominacja do nagrody Grand Special Prize (Christopher Ashley)
  • 1996, American Comedy Awards, USA:
    • nominacja do nagrody American Comedy w kategorii najzabawniejszy aktor drugoplanowy w filmie kinowym (Nathan Lane)
  • 1996, Chlotrudis Awards:
    • nominacja do nagrody Chlotrudis w kategorii najlepszy film
    • nominacja do nagrody Chlotrudis w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy (Patrick Stewart)

Soundtrack[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa z filmu, zatytułowana Jeffrey: Original Motion Picture Soundtrack, wydana została nakładem wytwórni Varese Sarabande dnia 1 sierpnia 1995 roku i poprzedzała premierę filmu o cztery dni. Soundtrack, opublikowany na płytach kompaktowych, skomponował Stephen Endelman[5].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Jeffrey States His Case/On the Way to Your Heart" (1:00)
  2. "Jeffrey Rents an Apartment/Someone Who's Looking for Me" (1:49)
  3. "Sharon's Confession/The Gym" (3:51)
  4. "Jeffrey Sees Mother Theresa/Cocktails at Sterling's" (1:11)
  5. "Stay Till Morning" − Connie Petruk (4:50)
  6. "Who's Who/The Game Show" (0:50)
  7. "Helpless (I Don't Know What to Do Without You)" − Urbanized feat. Silvano (4:35)
  8. "Dave's Confession/Shopping for Answers" (1:15)
  9. "Someone Who's Looking for Me" − Nancy Ticotin (1:07)
  10. "Tim's Confession/On the Way to Your Heart" (1:10)
  11. "Jeffrey Phones Home" (1:21)
  12. "We're Livin' It Up" − Connie Petruk (1:28)
  13. "The Assault" (0:51)
  14. "Jeffrey's Confession/On the Way to Your Heart" − Nancy Lamott (1:48)
  15. "Jeffrey Learns a Lesson/Someone Who's Looking for Me" − Karen Mason (3:24)
  16. "Helpless (I Don't Know What to Do Without You)" (Dance Mix) − Urbanized feat. Silvano (8:09)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy