Jeleń Elda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeleń Elda
Rucervus eldii[1]
M'Clelland, 1842
samiec
samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd parzystokopytne
Rodzina jeleniowate
Rodzaj Rucervus
Gatunek jeleń Elda
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jeleń Elda (Rucervus eldii syn. Cervus eldii) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych, blisko spokrewniony z barasingą.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje północno-wschodnie Indie, południowe Chiny i Półwysep Indochiński.

Zasiedla otwarte równiny, zarośla nad brzegami rzek i jezior oraz bagna.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości jeleń o wydłużonym, ciemnobrązowym ciele z jaśniejszym spodem, z długimi nogami. Samce osiągają 70-100 kg, maksymalnie 150 kg[3], a samice 40-70 kg masy ciała. Uszy średniej wielkości, szerokie, wyścielone gęstym włosem. Samce są większe od samic i masywniej zbudowane.

Podstawowe dane
Długość ciała do 180 cm
Wysokość w kłębie 105-115 cm
Ogon (kwiat) 20-30 cm
Masa ciała 40-100 kg
Dojrzałość płciowa ok. 18 miesięcy
Okres godowy luty-maj
Ciąża 220-240 dni
Liczba młodych
w miocie
Długość życia ok. 10 lat

Poroże samców osiąga długość do 1 m, jest lirowato wygięte, z 7-16 rozgałęzieniami.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Jelenie Elda są zwierzętami roślinożernymi. Zjadają trawy, liście i kwiaty. Biologia gatunku jest słabo poznana. Prawdopodobnie prowadzi podobny tryb życia jak barasinga.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Jelenie Elda żerują na otwartych przestrzeniach w pobliżu zbiorników wodnych, przez co są łatwe do wytropienia i stanowią łatwy cel dla myśliwych. Są poławiane dla mięsa, skór i poroży.

Cervus eldii1.jpg

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Liczebność populacji jelenia Elda nie jest znana. W ogrodach zoologicznych zarejestrowano 377 osobników (2005)[5]

Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[6].

Przypisy

  1. Rucervus eldii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Rucervus eldii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Thamin or Brow-antlered Deer Cervus eldi, World deer
  4. Deer Specialist Group & CBSG CAMP India Workshop 2000. Cervus eldii ssp. eldii.: IUCN 2006. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. (ang.). [dostęp 3 września 2007].
  5. World Association of Zoos and Aquariums.: Eld's Deer. (ang.). [dostęp 3 września 2007].
  6. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. World Association of Zoos and Aquariums.: Eld's Deer. (ang.). [dostęp 3 września 2007].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]