Jenő Buzánszky
| Jenő Buzánszky | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Jenő Buzánszky | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 maja 1925 Dombóvár,  Węgry |
|
| Pozycja | obrońca | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1942-1946 | Dombóvári Vasutas | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1946-1947 1947-1960 |
Pécsi VSK Dorogi Bányász |
274 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1950-1956 |  Węgry |
49 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1961-1965 1965-1967 1967-1969 1969-1970 1972 |
Dorogi Bányász Esztergomi Vasas Dorogi Bányász Esztergomi Vasas Fősped Szállítók |
|
Jenő Buzánszky [ˈjenøː 'buzaːnski] (ur. 4 maja 1925 w Dombóvárze, Węgry) - wegierski piłkarz, obrońca i członek "złotej jedenastki" reprezentacji Węgier w latach 50. XX wieku.
Jedna z największych piłkarskich legend na Węgrzech. Jedyny członek "złotej jedenastki", który nie grał w żadnym z dwóch największych ówcześnie klubów - Honvedzie Budapeszt oraz MTK Hungarii Budapeszt. W lidze rozegrał 274 spotkania, po zakończeniu kariery prowadził jedynie węgierskie zespoły. W 1996 objął funkcję wiceprezydenta Węgierskiej Federacji Piłkarskiej (odpowiednik polskiego PZPN-u).
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
 |
||
| Piłka nożna | ||
 Złoto |
1952 Helsinki |
Piłka nożna |
W drużynie narodowej Jeno rozegrał 48 spotkań, nie strzelając przy tym ani jednej bramki. Był członkiem Złotej Jedenastki, brał udział także w Igrzyskach Olimpijskich w 1952, które odbyły się w Helsinkach. Węgrzy zdobyli tam złoty medal. Grał również w słynnym meczu z Anglikami na Wembley, w którym to Madziarzy rozgromili Synów Albionu aż 6:3. Razem z kolegami z reprezentacji zdobył również srebrny medal na Mistrzostwach Świata 1954 w Szwajcarii. Węgrzy przystępowali do zawodów jako faworyci. jednak w finałowym meczu zawiedli. W turnieju rozegrał wszystkie 5 spotkań.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||
