Jenaro Pérez Villaamil
| Jenaro Pérez Villaamil | |
 Jenaro Pérez Villaamil |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 lutego 1807 Ferrol, Hiszpania |
| Data i miejsce śmierci | 5 czerwca 1854 Madryt, Hiszpania |
| Narodowość | hiszpańska |
| Dziedzina sztuki | malarstwo, grawerstwo |
| Styl | romantyzm |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Jenaro Pérez de Villaamil y Duguet – hiszpański malarz pejzażysta i rytownik, nadworny malarz Izabeli II[1].
Pochodził z Galicji. Przeniósł się na studia do Madrytu, a po ich ukończeniu na wzór ojca wstąpił do wojska. Wziął udział w kampanii księcia Angoulême w Kadyksie. Po powrocie Ferdynanda VII na tron i przywróceniu monarchii absolutnej ostatecznie porzucił karierę wojskową na rzecz malarstwa i poświęcił się studiom artystycznym[1].
Został wysłany do Puerto Rico, a po powrocie do Madrytu stał się częścią artystycznego kręgu “El Parnasillo” skupiającego romantycznych malarzy i pisarzy takich jak José de Espronceda, Patricio de la Escosura i Ventura de la Vega. Poznał również szkockiego malarza Davida Robertsa, który przebywał w Hiszpanii w latach 1832-33. Pod jego wpływem Villaamil zainteresował się pejzażem, zaczął malować wnętrza kościołow, ruiny zamków i panoramy miast. Podróżował po Europie, zatrzymał się m.in. w Belgii. W 1835 roku został nauczycielem pejzażu na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda w Madrycie, a później jej dyrektorem[1].
Wydał kolekcję litografii España artística y monumental przedstawiającą najważniejsze miasta Hiszpanii[1].
.jpg)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Enrique Lafuente Ferrari: Breve Historia de la Pintura Española, Tom II. Madryt: Ediciones AKAL, 1987. ISBN 84-760-0182-7.
