Jennifer Capriati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jennifer Capriati
Jennifer Capriati
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Saddlebook, Florida
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1976
Nowy Jork
Wzrost 174 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2007
Trener Heinz Gunthardt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 1 (15 października 2001)
Australian Open W (2001, 2002)
Roland Garros W (2001)
Wimbledon SF (1991, 2001)
US Open SF (1991, 2001, 2003, 2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 28 (2 marca 1992)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Gold medal with cup.svg złoto
Barcelona 1992 singel

Jennifer Capriati (ur. 29 marca 1976 w Long Island, Nowy Jork), tenisistka amerykańska, mistrzyni US Open z 1989 roku w grze pojedynczej dziewcząt, mistrzyni olimpijska 1992, zwyciężczyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej.

Trenowana przez ojca Stefano (pochodzenia włoskiego), rozpoczęła karierę w młodym wieku. Jako 13-latka osiągnęła pierwszy finał w tenisie zawodowym (w Hilton Head) i pokonała klasyfikowaną w czołowej dziesiątce na świecie Czeszkę Heleną Sukovą (1990). W ciągu kolejnych miesięcy 1990 została najmłodszą w historii zawodniczką notowaną w najlepszej dziesiątce rankingu światowego (nr 8 na koniec sezonu), a także najmłodszą półfinalistką wielkoszlemową (French Open) oraz najmłodszą rozstawioną zawodniczką na Wimbledonie. Wygrała również pierwszy turniej (Portoryko), pokonując w finale Amerykankę Zinę Garrison.

Odnosiła liczne sukcesy przez kolejne dwa lata. Była m.in. w półfinale Wimbledonu (pokonała w ćwierćfinale Martinę Navrátilovą, dla której była to najszybsza porażka w tym turnieju od 14 lat), trzech ćwierćfinałach wielkoszlemowych w 1992 oraz zdobyła złoto na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie 1992 w grze pojedynczej, po zwycięstwie w finale nad Niemką Steffi Graf w trzech setach.

W 1993 nastąpiło załamanie kariery Capriati. Do słabszych wyników sportowych doszły problemy osobiste – oskarżenie o kradzież i posiadanie marihuany. W styczniu 1994 wypadła z czołowej dziesiątki na świecie, w 1995 w ogóle nie brała udziału w turniejach cyklu zawodowego WTA Tour.

Podjęła próbę powrotu do zawodowego tenisa w 1996. W styczniu 2000 dotarła do półfinału Australian Open (przegrała z Lindsay Davenport), we wrześniu t.r. wygrała turniej w Luksemburgu. W styczniu 2001 zdobyła po raz pierwszy mistrzostwo wielkoszlemowe – Australian Open – po pokonaniu w finale Szwajcarki Martiny Hingis. W czerwcu 2001 wygrała również French Open, pokonując w decydującym meczu Belgijkę Kim Clijsters. 15 października 2001, po dotarciu do półfinałów kolejnych turniejów wielkoszlemowych (Wimbledon i US Open) została liderką rankingu światowego. Ostatni turniej wielkoszlemowy wygrała w styczniu 2002, broniąc z powodzeniem tytułu w Australian Open; w dramatycznym meczu finałowym ponownie okazała się lepsza od Hingis (4:6, 7:6, 6:2), broniąc kilku piłek meczowych.

W kolejnych latach wygrała m.in. turniej w New Haven (2003), utrzymując się nadal w czołowej dziesiątce. W 2004 była w półfinałach French Open i US Open oraz w ćwierćfinale Wimbledonu (z powodu kontuzji nie startowała w Australian Open). Do końca 2004 wygrała 14 turniejów w grze pojedynczej oraz 1 w grze podwójnej (w parze z Monicą Seles triumfowała w Italian Open w Rzymie w 1991).

Wycofała się z Australian Open w 2005 roku i 27 stycznia przeszła operację kontuzjowanego ramienia. Żmudna rehabilitacja wykluczyła ją z kolejnych turniejów i w efekcie nie wystartowała do końca roku. W ostatnim rankingu sezonu, który ukazał się 6 listopada, została sklasyfikowana na miejscu dziesiątym (specjalny ranking dla czołowych zawodników kontuzjowanych). Od tego momentu ani razu nie pojawiła się na światowych kortach. W styczniu 2007 roku Jennifer przyznała, że nie ma nadziei na powrót do zawodowego tenisa. Pierwszy powód to wiek – trzydzieści lat, kolejny – następna operacja.

W 2013 roku oskarżono ją o prześladowanie oraz pobicie swojego byłego chłopaka[1].

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (3)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik
2001 Australian Open Szwajcaria Martina Hingis 6:4, 6:3
2001 French Open Belgia Kim Clijsters 1:6, 6:4, 12:10
2002 Australian Open (2) Szwajcaria Martina Hingis 4:6, 7:6, 6:2

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza (14)[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Turniej Finalistka Wynik
1. 1990 Portoryko San Juan Stany Zjednoczone Zina Garrison 5:7, 6:4, 6:2
2. 1991 Stany Zjednoczone San Diego Stany Zjednoczone Monica Seles 4:6, 6:1, 7:6(2)
3. 1991 Kanada Toronto Bułgaria Katerina Maleewa 6:2, 6:3
4. 1992 Hiszpania IO Barcelona Niemcy Steffi Graf 3:6, 6:3, 6:4
5. 1992 Stany Zjednoczone San Diego Hiszpania Conchita Martínez 6:3, 6:2
6. 1993 Australia Sydney Niemcy Anke Huber 6:1, 6:4
7. 1999 Francja Strasburg Rosja Jelena Lichowcewa 6:1, 6:3
8. 1999 Kanada Quebec City Stany Zjednoczone Chanda Rubin 4:6, 6:1, 6:2
9. 2000 Luksemburg Luxembourg Bułgaria Magdalena Maleewa 4:6, 6:1, 6:4
10. 2001 Australia Australian Open Szwajcaria Martina Hingis 6:4, 6:3
11. 2001 Stany Zjednoczone Charleston Szwajcaria Martina Hingis 6:0, 4:6, 6:4
12. 2001 Francja Roland Garros Belgia Kim Clijsters 1:6, 6:4, 12:10
13. 2002 Australia Australian Open Szwajcaria Martina Hingis 4:6, 7:6(7), 6:2
14. 2003 Stany Zjednoczone New Haven Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:2, 4:0 krecz

gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Turniej Partnerka Finalistki Wynik
1. 1991 Włochy Rzym Stany Zjednoczone Monica Seles Australia Nicole Bradtke / Republika Południowej Afryki Elna Reinach 7:5, 6:2

Finały[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza (17)[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Turniej Mistrzyni Wynik
1. 1990 Stany Zjednoczone Boca Raton Argentyna Gabriela Sabatini 4:6, 5:7
2. 1990 Stany Zjednoczone Hilton Head Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 2:6, 4:6
3. 1991 Stany Zjednoczone Filadelfia Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Monica Seles 5:7, 1:6
4. 1993 Kanada Toronto Niemcy Steffi Graf 1:6, 6:0, 3:6
5. 1996 Stany Zjednoczone Chicago Czechy Jana Novotná 4:6, 6:3, 1:6
6. 1997 Australia Sydney Szwajcaria Martina Hingis 1:6, 7:5, 1:6
7. 2000 Kanada Quebec City Stany Zjednoczone Chanda Rubin 4:6, 2:6
8. 2001 Stany Zjednoczone Oklahoma Stany Zjednoczone Monica Seles 3:6, 7:5, 2:6
9. 2001 Stany Zjednoczone Miami Stany Zjednoczone Venus Williams 6:4, 1:6, 6:7(4)
10. 2001 Niemcy Berlin Francja Amélie Mauresmo 4:6, 6:2, 3:6
11. 2001 Kanada Toronto Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 7:6(7), 3:6
12. 2002 Stany Zjednoczone Scottsdale Stany Zjednoczone Serena Williams 2:6, 6:4, 4:6
13. 2002 Stany Zjednoczone Miami Stany Zjednoczone Serena Williams 5:7, 6:7(4)
14. 2002 Kanada Montreal Francja Amélie Mauresmo 4:6, 1:6
15. 2003 Stany Zjednoczone Miami Stany Zjednoczone Serena Williams 6:4, 4:6, 1:6
16. 2003 Stany Zjednoczone Stanford Belgia Kim Clijsters 6:4, 4:6, 2:6
17. 2004 Włochy Rzym Francja Amélie Mauresmo 6:3, 3:6, 6:7(6)

gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Turniej Partnerka Mistrzynie Wynik
1. 2003 Wielka Brytania Eastbourne Hiszpania Magüi Serna Stany Zjednoczone Lindsay Davenport / Stany Zjednoczone Lisa Raymond 3:6, 2:6

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004
Australian Open - - QF QF - - - 1R - 2R SF W W 1R -
French Open SF 4R QF QF - - 1R - - 4R 1R W SF 4R SF
Wimbledon 4R SF QF QF - - - - 2R 2R 4R SF QF QF QF
US Open 4R SF 3R 1R - - 1R 1R 1R 4R 4R SF QF SF SF


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1989 Francja French Open Ceglana Czechosłowacja Eva Švíglerová 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 1989 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Rachel McQuillan 6:2, 6:3

Gra podwójna (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1989 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Meredith McGrath Czechosłowacja Andrea Strnadová
Czechosłowacja Eva Sviglerova
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 1989 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Meredith McGrath Australia Jo-Anne Faull
Australia Rachel McQuillan
6:0, 6:3


Przypisy

  1. Eurosport: W grudniu proces byłej "jedynki" Jennifer Capriati (pol.). eurosport.onet.pl, 2013-08-17. [dostęp 2013-08-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]