Jere Lehtinen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jere Lehtinen
Jere Lehtinen (Dallas).JPG

Jere Lehtinen w barwach Dallas Stars
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy)
Uchwyt kija prawy
Przydomek Lehts
Wzrost 183 cm
Masa 88 kg
Klub kariera zakończona
Numer 26
Narodowość  Finlandia
Urodzony 24 czerwca 1973 w Espoo
Draft NHL 4 runda, 88 numer, 1992
Minnesota North Stars
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jere Lehtinen (ur. 24 czerwca 1973 w Espoo) – były fiński hokeista, reprezentant Finlandii, pięciokrotny olimpijczyk. Wieloletni zawodnik Dallas Stars.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu EJK. W drafcie NHL 1992 został wybrany w 4 rundzie z numerem 88 przez Minnesota North Stars, jednak nie znalazł miejsca w składzie drużyny i do 1995 roku nadal grał w lidze fińskiej w klubach Kiekko-Espoo i TPS. W międzyczasie amerykański klub został przeniesiony do miasta Dallas i zaczął funkcjonować jako Dallas Stars. W 1995 roku Lehtinen został jego zawodnikiem. Tymczasowo przekazano go do drużyny filialnej Michigan K-Wings, jednak wystąpił w niej tylko w jednym meczu i powrócił do Dallas.

W lidze NHL zadebiutował w sezonie 1995/1996. Od tej pory miał stałe miejsce w składzie i należał do czołowych zawodników drużyny Gwiazd. W tym czasie zdobył z drużyną Puchar Stanleya w 1999 roku. Łącznie rozegrał w klubie 14 sezonów ligowych.

8 grudnia 2010 roku poinformował oficjalnie o zakończeniu kariery sportowej[1][2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Wielokrotny reprezentant Finlandii. Uczestniczył turniejach o Mistrzostwach Świata w 1992, 1994, 1995, 2007, Pucharu Świata 1996, 2004 oraz zimowych igrzyskach olimpijskich 1994, 1998, 2002, 2006 i 2010.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Do 2011 pozostawał jedynym Finem, który zdobył zarówno Puchar Stanleya oraz mistrzostwo Świata. Reprezentował swój kraj na pięciu kolejnych turniejach olimpijskich w latach 1994-2010. Jest jednym z siedmiu hokeistów w historii, którzy wystąpili aż w pięciu turnieju zimowych igrzysk olimpijskich i jednym z sześciu graczy w historii, którzy zdobyli na cztery medale na zimowych igrzyskach.

Reprezentacyjne
Klubowe
Indywidualne
Wyróżnienia

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]