Jerzy Ślaski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Ślaski, ps. Nieczuja (ur. 1926, zm. 2002) – dziennikarz i pisarz, autor ważnych opracowań dotyczących II wojny światowej i powojennego podziemia niepodległościowego. W czasie wojny członek oddziału partyzanckiego AK Mariana Bernaciaka "Orlika".
Pochodził z rodu Slaskich h. Grzymała.
[edytuj] Twórczość
- Polska walcząca : (1939-1945), T. 1-6 w 3 wol., Warszawa 1985.
- Skrobów : dzieje obozu NKWD dla żołnierzy AK : 1944-1945, Warszawa 1990.
- Polska walcząca : (1939-1945), 6 cz. w 1 wol., Wyd. 2 popr. i uzup., Warszawa 1990.
- Żołnierze wyklęci, Warszawa 1996
- Polska walcząca : (1939-1945) T. 1-3, Wyd. 3 rozsz., Warszawa 1999
- Żołnierze wyklęci, Warszawa 2000.
- Skrobów : dzieje obozu NKWD dla żołnierzy AK 1944-1945, Wyd. 2 popr. i uzup., Warszawa 2003
- Żołnierze wyklęci, Warszawa [2004]
[edytuj] Źródła
- Cezary Chlebowski: Jerzy Ślaski i Skrobów, "Tygodnik Solidarność", 2004 nr 33 s. 30-31
- Andrzej Wernic: Jerzy Ślaski - żołnierz Polskiego Państwa Podziemnego, "Przegląd Historyczno-Wojskowy, 2002 nr 2 s. 204-213
- Wiesław Jan Wysocki: "Wojny domowej" między "utrwalaczami" a "zaplutymi karłami" ciąg dalszy... : glosa do książki Jerzego Ślaskiego ps. Nieczuja "Żołnierze wyklęci", "Niepodległość i Pamięć", 1997 nr 1 s. 25-34
.
