Jerzy Artymiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Artymiak
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1962
Żegocin
Przebieg służby
Siły zbrojne Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej
Jednostki Naczelna Prokuratura Wojskowa
Stanowiska naczelny prokurator wojskowy, zastępca prokuratora generalnego
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju"

Jerzy Józef Artymiak (ur. 1 kwietnia 1962 w Żegocinie[1]) – polski prawnik i wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego, od 2012 naczelny prokurator wojskowy i zastępca prokuratora generalnego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Artymiak ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1987 zaczął pełnić służbę w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury. W 1988 zdał egzaminu prokuratorski i został zatrudniony w Wojskowej Prokuraturze Garnizonowej w Rzeszowie, gdzie zajmował kolejno stanowiska asesora, wiceprokuratora i prokuratora. W kwietniu 1999 przeszedł do Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie. W latach 2003–2005 pełnił funkcję naczelnika wydziału nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym, następnie kierował wydziałem postępowania sądowego tej prokuratury[1].

W grudniu 2007 Jerzy Artymiak awansował do Naczelnej Prokuratury Wojskowej i został jej rzecznikiem prasowym. W maju 2009 stanął na czele oddziału ds. przestępczości zorganizowanej. 3 lutego 2012 objął obowiązki naczelnego prokuratora wojskowego i zastępcy prokuratora generalnego. Zastąpił na stanowisku gen. Krzysztofa Parulskiego[1][2][3].

Jerzy Artymiak jest żonaty i ma troje dzieci[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Kim jest płk Jerzy Artymiak, przyszły szef Naczelnej Prokuratury Wojskowej. rp.pl, 31 stycznia 2012. [dostęp 2015-04-12].
  2. Zbigniew Rzepa: Komunikat Naczelnej Prokuratury Wojskowej. npw.gov.pl, 3 lutego 2012. [dostęp 2015-04-12].
  3. Prezydent powołał Jerzego Artymiaka na szefa NPW. prezydent.pl, 1 lutego 2012. [dostęp 2015-04-12].
  4. M.P. z 2000  r. Nr 31 , poz. 641 – pkt 491.