Jerzy Bahr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzy Bahr
Jerzy Bahr Katyn Russia April10 2009 Fot Mariusz Kubik.JPG
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1944
Kraków
Ambasador RP na Ukrainie
Okres urzędowania od 1996
do 2001
Poprzednik Jerzy Kozakiewicz
Następca Marek Ziółkowski
Ambasador RP w Turkmenistanie
Okres urzędowania od 1996
do 2001
Ambasador RP na Litwie
Okres urzędowania od 2001
do 2005
Poprzednik Eufemia Teichmann
Następca Janusz Skolimowski
Ambasador RP w Rosji
Okres urzędowania od 2006
do 2010
Poprzednik Wiktor Ross (chargé d'affairs)
Następca Wojciech Zajączkowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Litewskiej Odznaka Honorowa "Bene Merito"

Jerzy Artur Bahr (ur. 23 kwietnia 1944 w Krakowie[1]) – polski dyplomata i urzędnik państwowy, od 2006 do 2010 ambasador RP w Rosji, były szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

W 1967[2] ukończył studia z zakresu socjologii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracował najpierw jako asystent w krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, skończył studia podyplomowe w Instytucie Nauk Politycznych UJ, a następnie kontynuował pracę naukowo–dydaktyczną w Instytucie Śląskim w Opolu[2].

W 1974 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w którym pełnił funkcje członka delegacji polskiej na etapie przygotowawczym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Genewie, sekretarza ds. prasowych w Ambasadzie RP w Bukareszcie i referenta ds. Rumunii[2]. W stanie wojennym odszedł z resortu, wystąpił też z PZPR. W 1982 zrezygnował ze służby zagranicznej i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Prawa Publicznego i Stosunków Międzynarodowych[2].

Podczas wyjazdu szkoleniowego do Wiednia w 1983 uzyskał azyl polityczny. Współpracował z Radiem Wolna Europa, a ponadto z zachodnimi instytucjami badawczymi, m.in. był doradcą w Szwajcarskim Instytucie Wschodnim w Bernie (w latach 1986–1991).

W 1989 wrócił do Polski, a w 1991 do pracy w MSZ. Był kolejno radcą ds. politycznych Ambasady RP w Moskwie, konsulem generalnym RP w Kaliningradzie (1992–1994), a od 1994 do 1996 zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Europejskiego II. Od 1996 do 2001 był ambasadorem RP w Kijowie (z akredytacją także na Turkmenistan), a w latach 2001–2005 w Wilnie.

Od 21 stycznia 2005 do 22 grudnia 2005 był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 19 maja 2006 został powołany na stanowisko ambasadora RP w Rosji. Odwołano go z dniem 30 września 2010[3].

Deklaruje biegłą znajomość języków angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego, ukraińskiego, litewskiego i rumuńskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Decyzja nr 80 Ministra Spraw Zagranicznych z 23 listopada 2009 r. w sprawie nadania Odznaki Honorowej "Bene Merito". [dostęp 31 stycznia 2012].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. s. 94.
  3. ↑ M.P. z 2010 r. Nr 91, poz. 1056
  4. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 19, poz. 198
  5. ↑ M.P. z 2006 r. Nr 6, poz. 88
  6. ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 28 marca 2011].
  7. ↑ Dz. Urz. MSZ Nr 6 poz. 99
  8. ↑ Wręczenie odznaczeń "Bene Merito" przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 17 listopada 2010].
  9. ↑ Bahr został odznaczony "Gwiazdą Dyplomacji Litwy". pl.delfi.lt, 18 grudnia 2012. [dostęp 8 maja 2013].

Bibliografia [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_Bahr&oldid=36385816”