Jerzy Buzek
Z Wikipedii
| Prezes Rady Ministrów | |
| Jerzy Karol Buzek | |
| ur. 3 lipca 1940 w Śmiłowicach na Zaolziu | |
| Partia polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Wykształcenie | profesor nauk technicznych, doktor habilitowany inżynierii chemicznej |
| Poprzednik | Włodzimierz Cimoszewicz |
| Okres urzędowania | od 31 października 1997 do 19 października 2001 |
| Następca | Leszek Miller |
| Wiceprezes(i) Rady Ministrów | Longin Komołowski, Leszek Balcerowicz, Janusz Tomaszewski, Janusz Steinhoff |
| Szef Kancelarii Premiera | pierwszy Wiesław Walendziak ostatni Maciej Musiał |
| Zobacz rząd tego premiera | |
| Przewodniczący Parlamentu Europejskiego | |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Przynależność polityczna | PO |
| Poprzednik | Hans-Gert Pöttering |
Jerzy Karol Buzek (ur. 3 lipca 1940 w Śmiłowicach na Zaolziu) – polski polityk, profesor nauk technicznych, poseł na Sejm III kadencji oraz premier rządu RP w latach 1997–2001, od 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji, a od 14 lipca 2009 jego przewodniczący.
Spis treści |
[edytuj] Rodzina i pochodzenie
Wywodzi się z ewangelickiej rodziny ze Śląska Cieszyńskiego. Bratem jego dziadka był Józef Buzek (zm. 1936), senator II RP i twórca Głównego Urzędu Statystycznego. Ojciec Jerzego Buzka, Paweł (zm. 1953), z zawodu był inżynierem[1]. Matka, Bronisława z domu Szczuka (zm. 2003), była córką Jana Szczuki, nauczyciela i organisty ze Śmiłowic[2]. Po zakończeniu wojny rodzina Buzków z dwójką dzieci (Heleną i Jerzym) zamieszkała w Chorzowie.
Jerzy Buzek należy do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Jest mężem Ludgardy Buzek (profesor inżynierii chemicznej) i ojcem aktorki Agaty Buzek.
[edytuj] Wykształcenie i działalność naukowa
Uczył się w Szkole Podstawowej nr 24 w Chorzowie, a po jej ukończeniu – w latach 1953–1957 – w I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego.
Ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej w 1963 ze specjalizacją inżynieria chemiczna. W 1969 obronił doktorat, habilitował się w 1979. W 1997 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych[3].
W 1963 podjął pracę w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. Na początku lat 70. przebywał na stażu na Uniwersytecie Cambridge. W 1974 został nauczycielem akademickim na Politechnice Śląskiej, a w 1994 wykładowcą na Politechnice Opolskiej. Przez trzynaście lat w PAN kierował zespołem eksperckim ds. ochrony powietrza[4].
Po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 został wykładowcą i prorektorem ds. nauki Akademii Polonijnej w Częstochowie. Był także członkiem i sekretarzem naukowym Komitetu Naukowego Inżynierii Chemicznej i Procesowej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach[3].
[edytuj] Działalność społeczna i polityczna
[edytuj] Działalność opozycyjna i związkowa
W 1980 wstąpił do "Solidarności", został przewodniczącym komisji zakładowej w swoim miejscu pracy. Współtworzył Komisję Porozumiewawczą Nauki przy NSZZ "S". W 1981 pełnił funkcję przewodniczącego I Krajowego Zjazdu Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w podziemiu, przewodniczył niejawnej Regionalnej Komisji Konsultacyjnej, na bazie której powstały struktury nielegalnej "Solidarności" śląsko-dąbrowskiej. Od 1983 do 1987 był sekretarzem Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej[4].
Działalność związkową kontynuował po 1989, wchodził w skład władz regionalnych i krajowych związku, był także przewodniczącym IV, V i VI krajowego zjazdu.
[edytuj] Premier
Został członkiem zespołu ekspertów AWS i współautorem gospodarczego programu AWS. W wyborach w otrzymał 1488 głosów w okręgu Gliwice, mandat posła na Sejm zdobył z listy krajowej AWS. Po objęciu funkcji premiera zawiesił członkostwo w NSZZ "Solidarność". W 1998 został przewodniczącym Ruchu Społecznego AWS, a w 2000 stanął na czele całej AWS.
W latach 1997–2001 pełnił funkcję premiera rządu koalicji AWS-UW, potem mniejszościowego rządu AWS. Kierowany przez niego rząd wprowadził tzw. cztery reformy (emerytalną, zdrowia, administracji i oświaty). Był drugim w dziejach Polski ewangelikiem na stanowisku premiera rządu, po Felicjanie Sławoju Składkowskim, a także jedynym premierem w III RP rządzącym przez pełną czteroletnią kadencję parlamentu.
Po przegranych wyborach w 2001 zrzekł się stanowiska szefa Ruchu Społecznego AWS, ustępując na rzecz Mieczysława Janowskiego.
[edytuj] Eurodeputowany
13 czerwca 2004 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego z listy Platformy Obywatelskiej. Uzyskał w wyborach 173 389 głosów (to jest 22,14% wszystkich głosów oddanych w okręgu katowickim i najlepszy wynik w całym kraju).
W Parlamencie Europejskim przystąpił do największej frakcji politycznej, Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów (EPP-ED). W VI kadencji został członkiem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. Pracował w Stałej Delegacji Parlamentu Europejskiego UE-Ukraina oraz w Delegacji do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN).
W 2009 z ramienia Platformy Obywatelskiej po raz drugi został eurodeputowanym z okręgu katowickiego, uzyskując najwyższe poparcie w skali kraju. Głosowało na niego 393 117 osób[5] (ponad 42% wszystkich głosów oddanych w tym okręgu).
14 lipca 2009 został wybrany przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. Za jego kandydaturą głosowało 555 z 713 biorących udział w wyborze eurodeputowanych[6].
[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia
Posiada tytuł doctora honoris causa uniwersytetów w Seulu i Dortmundzie, Isparcie, Politechniki Opolskiej, a od 2007 także Politechniki Śląskiej.
W 1998 został laureatem Nagrody im. Grzegorza Palki. W tym samym roku otrzymał tytuł "Europejczyka Roku" przyznawany przez Forum Izb Gospodarczych Unii Europejskiej oraz "Człowieka Roku" według tygodnika "Wprost". Uhonorowany tytułem honorowego obywatela miasta Piekary Śląskie. W 2006 został wybrany "Eurodeputowanym roku" w kategorii badania naukowe i technologie. Nagrodę otrzymał od miesięcznika "The Parliament Magazine". W 2009 został odznaczony Złotą Honorową Odznaką Polskiego Związku Szachowego[7].
Przypisy
- ↑ Buzek, jakiego jeszcze nie znacie. polskatimes.pl, 11 czerwca 2009.
- ↑ Włodzimierz Nowak: Nad Betlejem, nad Rolą kometa. Zaolziańska saga rodu Buzków. wyborcza.pl, 6 lipca 2009.
- ↑ 3,0 3,1 (pol.) Wpis w bazie ludzi nauki portalu nauka-polska.pl (OPI)
- ↑ 4,0 4,1 Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności
- ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r.
- ↑ Jerzy Buzek został przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. europarl.europa.eu, 14 lipca 2009.
- ↑ Informacje na stronie Polskiego Związku Szachowego
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
|||||||