Jerzy Dobrowolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Dobrowolski
Data
i miejsce urodzenia
15 marca 1930
Warszawa
Data
i miejsce śmierci
17 lipca 1987
Warszawa
Zawód aktor, reżyser, satyryk, artysta kabaretowy
Wikicytaty Jerzy Dobrowolski w Wikicytatach
Grób satyryka Jerzego Dobrowolskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Jerzy Dobrowolski (ur. 15 marca 1930 w Warszawie, zm. 17 lipca 1987 tamże) – polski satyryk, dramaturg, aktor i reżyser. Syn Władysława Dobrowolskiegoszermierza, brązowego medalisty olimpijskiego w szabli drużynowo z igrzysk w Los Angeles (1932).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Teatralna[edytuj | edytuj kod]

W roku 1954 ukończył PWST w Warszawie. W latach 1948-1950 występował w Teatrze Młodego Widza we Wrocławiu, następnie w teatrach w Warszawie:

  • 1954 – Teatr Ludowy
  • 1955-1957 – Teatr Narodowy i Współczesny
  • 1957-1959 – Teatr Dramatyczny
  • 1972-1984 – Teatr Rozmaitości

Reżyserował spektakle teatralne (Teatr Im. J.Szaniawskiego w Płocku, 1982-1983) oraz radiowe (Polskie Radio, 1984-1987).

Kabaretowa[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Dobrowolski znany jest przede wszystkim ze swojej twórczości satyrycznej i kabaretowej. Stworzył jedne z pierwszych powojennych kabaretów: Kabaret Koń i Kabaret Owca. W późniejszych latach występował samodzielnie lub z innymi kabaretami, np. z Elitą. W bardzo wielu wywiadach polscy twórcy kabaretowi (m.in. Tey, Stanisław Tym, Kabaret Moralnego Niepokoju i wielu innych) zgodnie twierdzą, że Jerzy Dobrowolski był ich największym nauczycielem i bez niego historia polskiego kabaretu potoczyłaby się zupełnie inaczej. Polscy satyrycy uważają, że Jerzy Dobrowolski, mimo że dziś nieco zapomniany, miał największy wpływ na kształt polskiej sceny kabaretowej[potrzebne źródło].

Radiowa[edytuj | edytuj kod]

Był także aktorem radiowym. Uczestniczył w niezliczonej ilości słuchowisk radiowych nadawanych głównie w Radiowej Trójce (m.in. Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy i kabaret „Decybel"). Był najważniejszym głosem w słuchowiskach autorstwa Marii Czubaszek, w których występował m.in. z Ireną Kwiatkowską, Barbarą Wrzesińską, Bohdanem Łazuką, Wojciechem Pokorą, Marianem Kociniakiem i Piotrem Fronczewskim; wiele z tych słuchowisk reżyserował.

Filmowa i telewizyjna[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił w kilkunastu filmach, głównie w charakterystycznych rolach drugoplanowych. Choć występował głównie w komediach, to w spektaklu telewizyjnym Kłopoty to moja specjalność (1977) w reżyserii Marka Piwowskiego zagrał rolę serio – detektywa Philipa Marlowe'a.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Cierpiał na chorobę alkoholową[1]. Drugą żoną artysty była aktorka, Jolanta Zykun.

W 1999 roku nakręcono film dokumentalny o Jerzym Dobrowolskim, nosił on tytuł Pasażer na gapę. Artysta pochowany jest na Starych Powązkach w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]