Jerzy Engel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzy Engel
Engel Jerzy PMN.jpg
Imię i nazwisko Władysław Jerzy Engel
Data i miejsce
urodzenia
6 października 1952
Włocławek, Polska
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
Junak Włocławek
Polonia Warszawa
Hutnik Warszawa
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1976–1977
1977–1978
1978
1979–1981
1982–1984
1985–1987
1988–1990
1990–1991
1991–1995
1996
1997
1997–1999
2000–2002
2005
2005–2006
Hutnik Warszawa
RKS Błonie
Polonia Warszawa
Polonia Bydgoszcz
Hutnik Warszawa
Legia Warszawa
Apollon Limassol
APOP Pafos
Nea Salamis
Nea Salamis
Aris Limassol
Polonia Warszawa
 Polska
Wisła Kraków
APOEL FC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Jerzy Engel w Wikicytatach Jerzy Engel w Wikicytatach

Władysław Jerzy Engel (ur. 6 października 1952 we Włocławku) – polski piłkarz, trener i działacz piłkarski. W 1986 roku (jako trener) zdobył wicemistrzostwo Polski z Legią Warszawa, a czternaście lat później – jako dyrektor sportowy stołecznej Polonii – mistrzostwo, Puchar Ligi i Superpuchar kraju. Zanim jednak podpisał kontrakt z Polonią przez dziewięć lat pracował w klubach na Cyprze. Od 2000 do 2002 roku był selekcjonerem reprezentacji Polski, z którą po raz pierwszy od szesnastu lat wywalczył awans do finałów mistrzostw świata. Po mundialu był m.in. szkoleniowcem Wisły Kraków i cypryjskiego APOEL-u Nikozja.

Jego syn – Jerzy Engel, jr. – również jest trenerem.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Był zawodnikiem Junaka Włocławek, Kujawiaka Włocławek, a w czasie studiów w warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego grał w AZS-AWF Warszawa i Polonii Warszawa. Karierę sportową zakończył w 1974 roku.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Pracę szkoleniową zaczynał w występujących w niższych ligach klubach warszawskich – drużynie rezerw Polonii (liga okręgowa) oraz Hutniku (III liga). Ponadto pracował w KS Błonianka Błonie (III liga), drugoligowej Polonii Warszawa i Polonii Bydgoszcz (III liga).

W maju 1981 roku objął po Bernardzie Blaucie Bank Informacji reprezentacji Polski. Siedem miesięcy później wrócił do Hutnika Warszawa, z którym w 1983 roku – po raz pierwszy w historii klubu – awansował do drugiej ligi.

Od 1984 roku przez rok był asystentem Jerzego Kopy w Legii Warszawa, a w czerwcu 1985 roku w wieku 33 lat został pierwszym trenerem klubu z ulicy Łazienkowskiej. Zdobył z nim wicemistrzostwo kraju w sezonie 1985-86; kilka miesięcy później Legia była bliska wyeliminowania Interu Mediolan w drugiej rundzie rozgrywek o Puchar UEFA (3:2 na wyjeździe, 0:1). Engel podał się do dymisji po czterech pierwszych kolejkach sezonu 1987-1988, po tym jak warszawiacy zanotowali trzy porażki.

Od 1988 do 1995 roku bez większych sukcesów pracował w klubach cypryjskich.

W drugiej połowie lat 90. częściej aniżeli na ławce trenerskiej zasiadał przy biurku dyrektora sportowego. W sezonie 1995-96 w takim charakterze pracował w Legii, która grała wówczas w Lidze Mistrzów, a później przez trzy lata – w Polonii. W zespole Czarnych Koszul tworzył efektywny duet z młodym szkoleniowcem Dariuszem Wdowczykiem. Ich wspólnym sukcesem było zdobycie w 2000 roku mistrzostwa Polski, Pucharu Ligi i Superpucharu Polski.

W październiku 1999 z funkcji selekcjonera reprezentacji Polski zwolniony został Janusz Wójcik. Na jego następcę dziennikarze typowali jednego z dwóch trenerów – Franciszka Smudę lub Henryka Kasperczaka. Temu pierwszemu nie udało się jednak zerwać umowy z Legią Warszawa, a Kasperczak nie miał kontaktu z polską piłką, bowiem od wielu lat pracował za granicą. Ostatecznie wybór padł na Engela, który przejął obowiązki trenera kadry 1 stycznia 2000 roku. Mimo słabego początku (sześć pierwszych meczów bez zwycięstwa, cztery bez strzelonej bramki), w eliminacjach do mistrzostw świata 2002 Polacy grali efektownie i skutecznie, dzięki czemu wygrali grupę, wyprzedzając m.in. Ukrainę i Norwegię. Udział w mistrzostwach zapewnili sobie jako pierwsi w Europie, a najlepszy polski zawodnik, urodzony w Nigerii Emmanuel Olisadebe był jednym z odkryć trenera już w czasie pracy w Polonii Warszawa. Engel był pierwszym od 1986 roku selekcjonerem, któremu udało się wywalczyć awans na mundial. Na koreańsko-japońskim turnieju reprezentacja przegrała dwa pierwsze mecze (0:2 z Koreą Południową i 0:4 z Portugalią) i odpadła już po fazie grupowej. Prasa zarzucała selekcjonerowi, że nie potrafił utrzymać dyscypliny w zespole i nazbyt przywiązał się do piłkarzy, którzy stanowili szkielet drużyny w kwalifikacjach. Po mistrzostwach zastąpił go dotychczasowy wiceprezes PZPN Zbigniew Boniek.

Po rocznej przerwie Engel powrócił do pracy dyrektora sportowego, najpierw w Legii, później w Polonii.

Od czerwca do października 2005 roku był szkoleniowcem Wisły Kraków, z którą był bliski wywalczenia pierwszego w historii awansu do Ligi Mistrzów (porażka w dwumeczu z Panathinaikosem Ateny; 3:1 w domu, 1:4 na wyjeździe po dogrywce). Został zdymisjonowany po przegranej z Vitorią Guimarães w rozgrywkach o Puchar UEFA.

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat dymisji Engela ze stanowiska trenera Wisły


Od grudnia 2005 do maja 2006 roku pracował w APOEL-u Nikozja. Zdobył z nim Puchar Cypru.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • awans do drugiej ligi w sezonie 1982-83 z Hutnikiem Warszawa
  • wicemistrzostwo Polski 1986 z Legią Warszawa
  • wicemistrzostwo Cypru 1990 z Apollonem Limassol
  • Puchar Cypru 2006 z APOEL-em Nikozja
  • mistrzostwo Polski z Polonią Warszawa w 2000 (w rundzie jesiennej odszedł z klubu do reprezentacji)
  • awans do mundialu 2002 i start w tym turnieju (runda grupowa) z reprezentacją Polski
  • Trener roku 2000 i 2001 według tygodnika Piłka Nożna

Kariera działacza[edytuj | edytuj kod]

31 lipca 2006 został przez Prezydium Zarządu PZPN powołany na stanowisko pełnomocnika Prezydium Zarządu ds. Szkolenia. Był również członkiem Zarządu, Wydziału Szkolenia oraz Rady Trenerów PZPN i dyrektorem sportowym. 30 listopada 2012 roku został zwolniony z pełnionej funkcji przez nowego Prezesa PZPN Zbigniewa Bońka.

  • 2006 – 2012 Polska PZPN, pełnomocnik Prezydium Zarządu ds. Szkolenia

Media[edytuj | edytuj kod]

W latach 1997-2000 pracował w Eurosporcie. Od 2003 współpracuje z TVP, jako komentator meczów piłkarskich oraz ich analityk. Był stałym gościem magazynu 4-4-2, który emitowany był na antenie TVP Sport. W latach 2004-2005 był ekspertem stacji Polsat Sport i Polsat Sport Extra. Publikuje także w tygodniku Piłka Nożna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Z. Podedworny
Trener Polonii Warszawa w latach
1998-1999
następca:
Dariusz Wdowczyk
poprzednik:
Werner Lička
Trener Wisły Kraków w roku
2005
następca:
Tomasz Kulawik