Jerzy Jóźwiak

Jerzy Jóźwiak
Data i miejsce urodzenia	28 stycznia 1937 Tarnowskie Góry
Przewodniczący Centralnego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego
Przynależność polityczna	Stronnictwo Demokratyczne
Okres urzędowania	od 18 kwietnia 1989 do 28 lutego 1990
Poprzednik	Tadeusz Witold Młyńczak
Następca	Aleksander Mackiewicz
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna	Stronnictwo Demokratyczne
Okres urzędowania	od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985

Jerzy Jóźwiak (ur. 28 stycznia 1937 w Tarnowskich Górach) – polski polityk, parlamentarzysta (1976–1985) i minister (1985–1988), przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie o tradycjach rzemieślniczych, ojciec był członkiem Stronnictwa Demokratycznego. Absolwent III LO im. Stefana Batorego w Chorzowie. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (1960), następnie zaś na Uniwersytecie Marksizmu-Leninizmu w Katowicach (1970). W latach 1968–1970 odbywał aplikację sędziowską przy Sądzie Wojewódzkim w Katowicach zakończoną egzaminem. Po studiach przez krótki okres pracował jako radca prawny w Rudzkich Zakładach Spożywczych w Rudzie Śląskiej.

Od 1960 należał do Stronnictwa Demokratycznego, pełniąc obowiązki sekretarza Miejskiego Komitetu w Chorzowie (1961–1970), przewodniczącego MK (1973–1976), sekretarza Wojewódzkiego Komitetu w Katowicach (1976–1978) oraz przewodniczącego WK tamże (1980–1985). Od 1965 do 1975 zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej Chorzowa, sprawując funkcję wiceprzewodniczącego jej Prezydium w kadencji 1969–1973. W latach 1973–1976 pełnił obowiązki wiceprezydenta śląskich miast: początkowo Chorzowa (do 1975), następnie Katowic. Był również wicewojewodą katowickim (1978–1980) oraz wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach (1975–1983). W latach 1976–1985 wykonywał mandat posła na Sejm PRL VII i VIII kadencji. Od listopada 1985 do października 1987 minister handlu wewnętrznego i usług, a następnie – do września 1988 – minister rynku wewnętrznego w rządzie Zbigniewa Messnera.

W latach 1985–1986 był sekretarzem Centralnego Komitetu, zaś od kwietnia 1989 do lutego 1990 prezesem CK SD. W wyborach czerwcowych w 1989 nie został wybrany posłem z listy krajowej. Jako przewodniczący SD był sygnatariuszem umowy koalicyjnej z 17 sierpnia 1989 między NSZZ "Solidarność", ZSL i SD, która doprowadziła do zmiany układu rządzącego Polską, a w konsekwencji do upadku ustroju socjalistycznego. Po odejściu z funkcji prezesa SD nie brał udziału w życiu politycznym.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a także Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi.

Źródła

• Jerzy Jóźwiak, w: Kto jest kim w Polsce 1989, Wyd. Interpress, Warszawa 1989, s. 476